ಮೀಸಲಾತಿ ಭಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ, ಸಮಾನತೆಯ ಅಸ್ತ್ರ!!!

ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದ ಮೆರಿಟ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರವಾದುದಾಗಿದೆ. ಮೆರಿಟ್ ಎಂಬುದು ಅಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳಿಂದ ಕೇವಲ ಸ್ಮರಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಆಧಾರಿತ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ತೆಗೆಯುವ ಅಂಕಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಮೆರಿಟ್ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಮೇಲ್ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಆಸ್ತಿ ಎಂದು ನಾಜೂಕಾಗಿ ಹೇಳುವ ಅಸಮಾನ, ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಮನಸ್ಥಿತಿಗಳ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ.

ಮೀಸಲಾತಿ ಎನ್ನುವ ಪದದ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಗ್ರಹಿಕೆಗಿಂತ ಅನರ್ಥ, ಅಪಪ್ರಚಾರವೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಕಾನೂನಿನ ಪಂಡಿತರು, ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ ಸಹ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ನಿಖರವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಎಡವಿರುವುದು ಆಘಾತಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇ ಸರಿ. ಮೀಸಲಾತಿ ಪದ ಕೇಳುತ್ತಲಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕಸಿವಿಸಿಗೊಳ್ಳುವ ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಗ್ರಹಿಕೆ ಅತ್ಯಂತ ತುರ್ತಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಚರಿತ್ರೆಯು ಪ್ರಾಚೀನ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ಕ್ರಿ. ಪೂ. 185ರಲ್ಲಿ ಬೃಹದ್ರಥ ಮೌರ್ಯನ ಮೋಸದಿಂದ ಕೊಂದ ಪುಷ್ಯಮಿತ್ರ ಸುಂಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸುಮತಿ ಭಾರ್ಗವನಿಂದ ಮನುಸ್ಮತಿ ಎಂಬ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬರೆಸಿ ಆಸ್ತಿ, ವಿದ್ಯೆ, ಅಧಿಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. 100ರಷ್ಟು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟು, ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದವರಿಗೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು. ಇದು 1902ರಲ್ಲಿ ಛತ್ರಪತಿ ಶಾಹು ಮಹಾರಾಜರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಶೇ. 50 ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡುವವರೆಗೂ ಹಾಗೂ ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರಿಗೆ ಶೇ. 75 ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡುವವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರೋತ್ತರ ಭಾರತ ದೇಶದ ಜೀವಪರ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ,ಉದ್ಯೋಗ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಎಂದರೇನು? ಮೀಸಲಾತಿ ಲಾಭ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು? ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ? ಮತ್ತು ಮೀಸಲಾತಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾದರೂ ಏನು? ಎನ್ನುವ ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡೋಣ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಎಂದರೇನು?
ಸರಳವಾದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸವಲತ್ತು ಅಥವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ವಿದ್ಯೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡುವುದಾಗಿದೆ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ? ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಗೊಂದಲಗಳಿವೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಮುಂಚೆ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ನಿಖರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.
ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿನ ಅನುಚ್ಛೇದ 15 (4)ರ ಪ್ರಕಾರ ‘ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ’ ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಪ್ರಜೆಗಳ ಅಥವಾ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಹಾಗೂ ಪಂಗಡಗಳ ಅಭ್ಯುದಯಕ್ಕೋಸ್ಕರ ವಿಶೇಷವಾದ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಸರಕಾರವು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.
ಈ ಮೇಲ್ಕಂಡ ಅನುಚ್ಛೇದದ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಹಾಗೂ ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳೆಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮೇಲ್ಕಂಡ ಬಲಿಷ್ಠ ಸಮುದಾಯಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಶೂದ್ರ ಜಾತಿಗಳಾದ ಒಕ್ಕಲಿಗ, ಕುರುಬ, ಕುಂಬಾರ, ಗಾಣಿಗ, ಅಗಸ, ಕ್ಷೌರಿಕ ಹಾಗೂ ಇನ್ನುಳಿದ ಜಾತಿಗಳು ಎಂದರ್ಥ.
 ಅಂದರೆ, ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಗಡದ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲದೆ ಈ ಶೂದ್ರ ಜಾತಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿವೆ ಎಂದರ್ಥ!
ಅನುಚ್ಛೇದ 16(4)ರ ಪ್ರಕಾರ ಸರಕಾರಿ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಪ್ರಜೆಗಳ ಪರವಾಗಿ ಸರಕಾರವು ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.
ಅಂದರೆ, ಸರಕಾರಿ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳ ಸೂಕ್ತ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ (ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ) ವಿರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಂತಹ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡುವುದಾಗಿದೆ. ಇದರಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಶೂದ್ರ ಜಾತಿಗಳು ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಈ ಮೇಲಿನ ಅನುಚ್ಛೇದಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದಾಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ‘ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ’ ಹಿಂದುಳಿದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಎಂಬುದು ಸುಸ್ಪಷ್ಟ.
ಅಲ್ಲದೆ, ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದಾದರು ಯಾರು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಗ್ರಹ ಪೀಡಿತ ಗ್ರಹಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡದ ಸಮುದಾಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು. ಆದರೆ, ಮೇಲಿನ ಅನುಚ್ಛೇದಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಶೂದ್ರ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಹಲವರು ಮೀಸಲಾತಿ ಎಂಬ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿಸುವ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ವಿಷವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಕೇವಲ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಗಡದವರು ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮಿಥ್ಯವನ್ನು ನಿಜವೆಂಬಂತೆ ಹರಡುವುದು ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳ ಬೌದ್ಧಿಕ ದಿವಾಳಿತನವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ವಾದದ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದುಳಿದ, ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಗಡ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಪಾಲನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದು ಇವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ದುರ್ಬಲ ಹಾಗೂ ಅಸಹಾಯಕರನ್ನಾಗಿಸುವ ಷಡ್ಯಂತ್ರ ಅಡಗಿದೆ.
ಅಲ್ಲದೆ, ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿಗದಿಮಾಡಿ ‘ಕೆನೆಪದರ’ ಎಂಬ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದು ಸಂವಿಧಾನಬಾಹಿರ.
ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆಯುವುದೆಂದರೆ ಬೇರೆಯವರ ಪಾಲನ್ನು ಕಸಿಯುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿದ್ಯೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಾಗಿದೆ.
ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದ ಮೆರಿಟ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರವಾದುದಾಗಿದೆ. ಮೆರಿಟ್ ಎಂಬುದು ಅಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳಿಂದ ಕೇವಲ ಸ್ಮರಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಆಧಾರಿತ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ತೆಗೆಯುವ ಅಂಕಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಮೆರಿಟ್ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಮೇಲ್ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಆಸ್ತಿ ಎಂದು ನಾಜೂಕಾಗಿ ಹೇಳುವ ಅಸಮಾನ, ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಮನಸ್ಥಿತಿಗಳ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಸಮುದಾಯಗಳ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ ಶೇ. 15. ಆದರೆ ಅವರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ. 50. ವಿದ್ಯೆ, ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವುದಲ್ಲದೆ ಈ ಮೇಲ್ಜಾತಿಗಳು ಮೀಸಲಾತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳು, ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಗಡಗಳು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಒಂದಾಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ರಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಭದ್ರವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದ್ದಾರೆ.
 ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಖಾಸಗೀಕರಣದ ನೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಸರಕಾರಿಸ್ವಾಮ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ’ಕಲ್ಯಾಣ ರಾಜ್ಯದ’ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ತಿಲಾಂಜಲಿ ಹಾಡಿ ಸರಕಾರಗಳು ಈ ದೇಶದ ಬಲಿತ ಜಾತಿಗಳ ಹಾಗೂ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಿವೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದೇಶದ ನೆಲ, ಜಲ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳು ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಆಧಾರಿತ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಸರಕಾರಗಳ ಅನಿವಾರ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನತೆಯ ಅಂತರವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿ ದೇಶದಲ್ಲೆಡೆ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಉಂಟಾಗುವುದು ಖಚಿತ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಮೀಸಲಾತಿಯ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಏನು?
ಸ್ವತಃ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಂವಿಧಾನ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ನಮಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಘಂಟೆಯಂತಿದೆೆ. ‘‘ಭಾರತದ ಪ್ರಜೆಗಳಾದ ನಾವು 1950, ಜನವರಿ 26ರಿಂದ ವೈರುಧ್ಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ‘ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ - ಒಂದು ಓಟು - ಒಂದು ಮೌಲ್ಯ’ ಎಂಬ ರಾಜಕೀಯ ಸಮಾನತೆ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ತೊಲಗಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಗಂಡಾಂತರಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅಸಮಾನತೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಜನ ಈ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.’’ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅಸಮಾನತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಮೀಸಲಾತಿಯು ಒಂದು ಆಯುಧ. ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮೀಸಲಾತಿಯು ಒಂದು ಸಾಧನ. ಜಸ್ಟಿಸ್ ಚಿನ್ನಪ್ಪರೆಡ್ಡಿಯವರು ಹೇಳುವಂತೆ ‘ಮೀಸಲಾತಿ ಎಂಬುದು ಭಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಸಮಾನತೆಯ ಅಸ್ತ್ರ.’ ಮೀಸಲಾತಿಯು ಸಮಪಾಲು ಸಮಬಾಳು ಎಂಬ ಮಾನವೀಯ ತಾತ್ವಿಕತೆಯ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ.
ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಷಡ್ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳು, ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಗಡಗಳು, ಹಾಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಒಂದಾಗಿ ಜೀವಪರವಾದ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

 

‘ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ’ ನಿಮಗೆ ಆಪ್ತವೇ ? ಇದರ ಸುದ್ದಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ತಲುಪುತ್ತಿರಬೇಕೇ? 

ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ  ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ

The views expressed in comments published on www.varthabharati.in are those of the comment writers alone. They do not represent the views or opinions of varthabharati.in or its staff, nor do they represent the views or opinions of  Vartha Bharati Group, or any entity of, or affiliated with, Vartha Bharati Group. varthabharati.in reserves the right to take any or all comments down at any time.
 

Refrain from posting comments that are obscene, defamatory or inflammatory, and do not indulge in personal attacks, name calling or inciting hatred against any community. It is obligatory on www.varthabharati.in to provide the IP address and other details of senders of such comments, to the authority concerned upon request. 

Help us delete comments that do not follow these guidelines by informing us (vbwebdesk@gmail.com). Let's work together to keep the conversation civil. 

www.varthabharati.in ನ ಕಮೆಂಟ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಆ ಕಮೆಂಟ್ ಬರೆದವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮಾತ್ರ. ಅವು  www.varthabharati.in ನ ಅಥವಾ ಅದರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ, ಅಥವಾ 'ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಯಾರದ್ದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲ. ಈ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು  ' ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಕಾದಿರಿಸಿದೆ. 

ಅಶ್ಲೀಲ, ಮಾನಹಾನಿಕರ ಅಥವಾ ಪ್ರಚೋದನಕಾರಿ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಸಂಸ್ಥೆ , ಸಮುದಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂಸೆ ಪ್ರಚೋದಿಸುವಂತಹ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಡಿ. ಅಂತಹ ಕಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿದವರ ಐಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್ ಹಾಗು ಇತರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ  ನೀಡುವುದು 'ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಗೆ ಕಡ್ದಾ ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಆ ರೀತಿಯ ಯಾವುದೇ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳು ಕಂಡು ಬಂದಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ (vbwebdesk@gmail.com) ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಲು ನೇರವಾಗಿ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಸಹಕರಿಸಿ.

Back to Top