ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗುತ್ತಿರುವ ಹಾವು ಕಡಿತ

ಭಾರತದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಮಕ್ಕಳು ಹಾವು ಕಡಿತಕ್ಕೆ 125 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಔಷಧಿಯನ್ನೇ ಇನ್ನೂ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷ ಹರೆಯದ ನಂದನಾ ಷಣ್ಮುಗಂ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಈರೋಡ್ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ವಡುಗಪಟ್ಟಿ ಗ್ರಾಮದ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಹೊರಗಿನ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜಾಗ ದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹೆಬ್ಬೆರಳುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಓಡಾಡುತ್ತಾಳೆ. ನಾಗರ ಹಾವೊಂದು ಆಕೆಯ ಕಾಲಿಗೆ ಕಚ್ಚಿದಾಗ ಆಕೆಗಿನ್ನೂ 18 ತಿಂಗಳು. ಅಂದಿನಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ‘‘ನನ್ನ ಮಗಳು ಮೆಟ್ಟಿಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾಗರಹಾವೊಂದು ಆಕೆಗೆ ಕಚ್ಚಿತ್ತು. ಆಕೆಯನ್ನು ನಾವು ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ಮೊದಲ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅದು ಕೊನೆಯದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ’’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ನಂದನಾಳ ಅಮ್ಮ ಶಾಂತಿ ಷಣ್ಮುಗಂ. ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಹನ್ನೊಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಸುತ್ತಾಡಿದೆವು. ಒಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ರೂ. ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಕೇಳಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಕಾಲನ್ನೇ ತೆಗೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಈರೋಡ್‌ನ ಒಬ್ಬ ವೈದ್ಯರು ರೂ. 50,000 ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಚರ್ಮದ ಕಸಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು ಎಂದಾಕೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಂದನಾ ಓರ್ವ ಕೃಷಿಕನ ಮಗಳು. ಐದು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಮತ್ತು ರೂ. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಆಕೆಯ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಚೇತರಿಕೆ ಕಂಡಿತು. ಹಾವು ಕಚ್ಚಿ ದಶಕವೇ ಕಳೆದಿದೆ. ಆದರೆ ಅದರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಇನ್ನೊಂದು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೊಳಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಂದನಾ ಶಾಲೆಯ ಆರು ತಿಂಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ‘‘ಹಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಗಳ ನರಳಾಟವೇ ಹೆಚ್ಚು ನೋವುಕೊಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ’’ ಶಾಂತಿ. ಸೀಮಿತ ಆದಾಯ ಹೊಂದಿರುವ ಕುಟುಂಬವು ನಂದನಾಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಈಗಲೂ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಾವು ಕಡಿತದ ಬಗೆಗಿನ ಜಾಗೃತಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಪೂರಿತ ನಾಲ್ಕು ಹಾವುಗಳ ಕಡಿತದಿಂದಲೇ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾವುಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳೆಂದರೆ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಹಾವು (ಕಟ್ಟ ಪಡಂಬಲ), ನಾಗರಹಾವು, ಮಂಡಲಹಾವು ಮತ್ತು ಗರಗಸ ಮಂಡಲಹಾವು. ವಯಸ್ಕರಿಗಿಂತ ಮಕ್ಕಳೇ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅತೀಹೆಚ್ಚು ಹಾವು ಕಡಿತಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ‘‘ಹಾವು ಕಡಿತ ವಯಸ್ಕರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತದೆ ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರ ದೇಹದ ದ್ರವ್ಯರಾಶಿ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ’’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಬ್ರಿಟನ್‌ನ ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿ ಆಫ್ ರೀಡಿಂಗ್‌ನ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಜ್ಞಾನ ಶಾಲೆಯ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಚಯಾಪಚಯ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶಕ್ತಿವೇಲ್ ವೈಯಾಪುರಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ‘ಹಾವು ಕಡಿತ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರ ಮೇಲೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ’ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಲೇಖನವೊಂದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಸಮುದಾಯ ಸಮೀಕ್ಷೆ

ವೈಯಾಪುರಿಯವರ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಸವಿವರವಾದ ಸಮುದಾಯ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗದ ನಿಖರ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇಂಥಾ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಅತೀಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಗಾತ್ರದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಮೂರು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈರೋಡ್ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾದ ಸಮುದಾಯ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರೂ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ 0-10ರ ಹರೆಯದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 13-14 ಹಾವು ಕಡಿತಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಪ್ರಮಾಣ 11-20 ವಯಸ್ಸಿನವರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 19ಕ್ಕೇರಿತ್ತು. ‘‘ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇದು ಶೇಕಡಾ 14ರಷ್ಟಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾವಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ’’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ವೈಯಾಪುರಿ. ಹಾವು ಕಡಿತದಿಂದಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ರೋಗ ಹರಡುವ ಮತ್ತು ಸಾವಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿ ವಿಷಹಾರಿ ಔಷಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಚೆಂಗಲ್‌ಪಟ್ಟು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನ ಮಕ್ಕಳ ವಿಭಾಗದ ವಿ. ಪೂವಳಗಿಯವರು ಬರೆದಿರುವ ‘ಹಾವು ಕಡಿತಕ್ಕೊಳಗಾದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ವಿಷಹಾರಿ ಔಷಧಿ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಪರಿಣಾಮ’ ಎಂಬ ಪ್ರಬಂಧವು ಹಾವು ಕಡಿತದ ನಂತರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಾಲಿಗೆ ಹಾವು ಕಚ್ಚುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲೂ ಶೇಕಡಾ 55.5 ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲೇ ಇಂಥಾ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಮಲಗುವ ಮತ್ತು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವ ಮಕ್ಕಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಾವು ಕಡಿತಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಾರೆ. ‘‘ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಎಎಸ್‌ವಿ ಔಷಧಿಯನ್ನೇ ಈಗಲೂ ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾವು ಕಡಿತಕ್ಕೊಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ’’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಪೂವಳಗಿ. ಬಹುತೇಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಾವುಗಳು, ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷ ಮತ್ತು ಅದೇ ವಿಷಹಾರಿ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೀರಿ. ಎಎಸ್‌ವಿ ಈಗಿನಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ಜೀವರಕ್ಷಕ ಔಷಧಿ. ಆದರೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಹಾವಿನ ಕಡಿತಕ್ಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಔಷಧಿಯನ್ನು ನೀಡಲು ವಿಷವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲಂತಹ ಕಿಟ್‌ಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಎಎಸ್‌ವಿ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಡಿತಕ್ಕೊಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕು ಎಂದು ಅರಿಯದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳತ್ತ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘‘ಮಂಡಲ ಹಾವಿನ ಕಡಿತಕ್ಕೊಳಗಾದ ಹದಿನೆಂಟು ತಿಂಗಳ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತವರು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಲಭ್ಯವಾಗದ ಕಾರಣ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಗು ಮೃತಪಟ್ಟಿತ್ತು’’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಈರೋಡ್‌ನಲ್ಲಿ ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಾವುಕಡಿತ’ ಅಭಿಯಾನ ಎಂಬ ಸರಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ರಾಬಿನ್ ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತೀಹೆಚ್ಚು ಹಾವುಕಡಿತದ ಘಟನೆಗಳು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಇದುವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ನಡೆದಿಲ್ಲ.

ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳ ಕೊರತೆ

ಜೊತೆಗೆ ಹಾವುಕಡಿತಕ್ಕೊಳಗಾದವರ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ‘‘ಈ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಂಕಿಅಂಶ ಅಥವಾ ವರದಿಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಸಂಶೋಧಕರಿಗೆ ಅವುಗಳು ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ’’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎನ್‌ಎಸ್‌ಐಯ ಶ್ಯಾಮಲಾ ರಾಬಿನ್.

ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಇವರ ತಂಡವು ಪ್ರತಿದಿನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ಅಂದು ನೀಡಲಾದ ಎಎಸ್‌ವಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ, ಹಾವು ಕಡಿತ ಸಂಭವಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗಾಯಾಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಮರಣ ಹೊಂದುವವರೆಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ನಿಗಾಯಿಡುತ್ತದೆೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಎನ್‌ಜಿಒ ಗ್ರಾಮದ ಯುವಕರನ್ನು ನೇಮಿಸುತ್ತದೆ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಹಾವು ಕಡಿತ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಗಾಯಾಳುಗಳ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ‘‘ಗಾಯಾಳುಗಳ ಮರಣದ ದಾಖಲೆಯು ಎಲ್ಲಿದೆ? ಗಾಯಾಳು ಸತ್ತ ನಂತರ ಆಕೆ/ಆತ ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳ ವೈಫಲ್ಯ ಅಥವಾ ಶ್ವಾಸಕೋಶ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದ ಮೃತಪಟ್ಟ ಎಂದಷ್ಟೇ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಹಾವು ಕಡಿತದಿಂದಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಆಕೆ ಅಥವಾ ಆತನ ಸಾವಿಗೂ ಹಾವು ಕಡಿತಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ’’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ರಾಬಿನ್. ‘‘ಭಾರತೀಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾವು ಕಡಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಿಭಾಗಗಳು ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದೇ ಚಿಂತೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಆಧುನಿಕ ಔಷಧಿಯಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಕಡಿತಕ್ಕೊಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ತುರ್ತುಸ್ಥಿತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು’’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ರಾಬಿನ್.

ಎನ್‌ಎಸ್‌ಐ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆಯುವ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ‘‘ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಾವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವಂತಹ ಕಾರ್ಯಾಗಾರವನ್ನು ನಡೆಸಿದೆವು-ಹಾವುಗಳೆಂದರೆ ಏನು, ಅವುಗಳು ನಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಏನು ಮಾಡಬಾರದು, ಹಾವುಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಿರುವ ಕಟ್ಟುಕತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಧವಿಶ್ವಾಸಗಳು, ವಿಷಕಾರಿ ಮತ್ತು ವಿಷರಹಿತ ಹಾವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದೆವು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ರಾಬಿನ್.

 ‘‘ನಾವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಅಥವಾ ಸಮೀಪದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಗಂಟೆಗಳೇ ಬೇಕಾಗಿದ್ದವು. ಇಂಥಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯವೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಗಾಯಾಳುವಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಹಾವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಸಾಧನವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ತಕ್ಷಣ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ’’ ಎಂದು ರಾಬಿನ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ‘‘ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರಿಗಾಗಿ ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಮಗೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ, ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಜಾಗೃತಿ ಅಭಿಯಾನದ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆ್ಯಂಬುಲೆನ್ಸ್‌ನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಔಷಧಿಗಳು ದೊರಕುವಂತಾದರೆ ಮತ್ತು ಗಾಯಾಳುಗಳ ನಿಯಮಿತ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿದರೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಗಾಯಾಳುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿನ ಭಯ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪುನರ್ವಸತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಗಾಯಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ’’ ಎಂದು ರಾಬಿನ್ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘‘ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವೇಗಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಹಾವು ಕಡಿತದಂತಹ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿತ ವಿಷಯದ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಹಣವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಠ ವಿಷಪೂರಿತ ಮತ್ತು ವಿಷರಹಿತ ಹಾವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಹಾವು ಕಡಿತದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಏನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವಂತಹ ಕರಪತ್ರಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಲು ಕೂಡಾ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ನೆರವು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ’’ ಎಂದು ಖೇದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ರಾಬಿನ್. ‘‘ಜನರು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಾದ ಟಾರ್ಚ್ ಮತ್ತು ಇಕ್ಕಳಗಳನ್ನಾದರೂ ಪಡೆಯುಂಥಾದರೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಹಾವು ಕಡಿತ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದು. ಹಾವು ಕಡಿತವು ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಬಾಧಿಸುವುದರಿಂದ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಲು ಸರಕಾರ ಕೂಡಾ ನೆರವು ನೀಡಬೇಕು’’ ಎಂದು ವೈಯಾಪುರಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. 

ಕೃಪೆ: scroll.in

The views expressed in comments published on www.varthabharati.in are those of the comment writers alone. They do not represent the views or opinions of varthabharati.in or its staff, nor do they represent the views or opinions of  Vartha Bharati Group, or any entity of, or affiliated with, Vartha Bharati Group. varthabharati.in reserves the right to take any or all comments down at any time.
 

Refrain from posting comments that are obscene, defamatory or inflammatory, and do not indulge in personal attacks, name calling or inciting hatred against any community. It is obligatory on www.varthabharati.in to provide the IP address and other details of senders of such comments, to the authority concerned upon request. 

Help us delete comments that do not follow these guidelines by informing us (vbwebdesk@gmail.com). Let's work together to keep the conversation civil. 

www.varthabharati.in ನ ಕಮೆಂಟ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಆ ಕಮೆಂಟ್ ಬರೆದವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮಾತ್ರ. ಅವು  www.varthabharati.in ನ ಅಥವಾ ಅದರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ, ಅಥವಾ 'ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಯಾರದ್ದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲ. ಈ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು  ' ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಕಾದಿರಿಸಿದೆ. 

ಅಶ್ಲೀಲ, ಮಾನಹಾನಿಕರ ಅಥವಾ ಪ್ರಚೋದನಕಾರಿ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಸಂಸ್ಥೆ , ಸಮುದಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂಸೆ ಪ್ರಚೋದಿಸುವಂತಹ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಡಿ. ಅಂತಹ ಕಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿದವರ ಐಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್ ಹಾಗು ಇತರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ  ನೀಡುವುದು 'ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಗೆ ಕಡ್ದಾ ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಆ ರೀತಿಯ ಯಾವುದೇ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳು ಕಂಡು ಬಂದಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ (vbwebdesk@gmail.com) ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಲು ನೇರವಾಗಿ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಸಹಕರಿಸಿ.

Back to Top