ತೆರೆದ ಪುಸ್ತಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಕುಚಿತ ಮನಸ್ಸುಗಳು!

ಪ್ರಸ್ತುತ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಎನ್. ಮಹೇಶ್ ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಕಿರುವ ಅವಕಾಶ ಅಪರೂಪದ್ದು ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತವಾದದು. ಅವರು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಚಳವಳಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಆ ಮೂಲಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದವರು. ಹಿಂದೆ ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮ ಆರಂಭಿಸಲು ಹೊರಟಾಗ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಸಾಹಿತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅನೇಕರು ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ದೊಡ್ಡ ಸಮರವನ್ನೇ ಸಾರಿ ಅದನ್ನು ಹಿಂದೆಗೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆಗ ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಅವರ ನೀತಿಯ ಪರವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿದವರು ಇಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರಾಗಿರುವ ಎನ್.ಮಹೇಶ್ ಅವರು. ಇದೀಗ ಅವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಅವು ನೆರವೇರುವ ಆಶಾವಾದವೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಜನರಲ್ಲಿದೆ.

 ಈಗಾಗಲೇ ಸಚಿವ ಮಹೇಶ್ ಅವರು ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತರಲು ಹೊರಟಿರುವ ತೆರೆದ ಪುಸ್ತಕ ಪರಿಕ್ಷೆಗಳು ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿನೂತನ ಪ್ರಯೋಗವೆನಿಸಿದರೂ ಅದು ವಿಶ್ವದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿವೆೆ. ತೆರೆದ ಪುಸ್ತಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೆಲವರು ಲೇವಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಿರೋಧದಿಂದಲೇ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಚ್ಚಿದ ಪುಸ್ತಕದ ಕಲಿಕೆಯು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಕಲಿತು ಇನ್ನೂ ಸಂಕುಚಿತವಾಗಿರುವವರೇ ಇಂದು ತೆರೆದ ಪುಸ್ತಕ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿರುವವರು. ಆದರೆ, ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ ತೆರದ ಪುಸ್ತಕ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನ ಸರಳವಾದುದೇನು ಅಲ್ಲ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಮಂಜಸ ಉತ್ತರವನ್ನು ನಿಗದಿಗೊಳಿಸಿದ ಅವಧಿಯೊಳಗೆ ಪುಸ್ತಕ ನೋಡಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ಅದನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಳಿಸಿ ಬರೆಯುವುದು ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸವೇ ಹೌದು. ಆಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಮಗ್ನನಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಸೃಜನಶೀಲರೂ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರೂ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಶ್ನೆ ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವರಿಗೆ ಅದರ ಪಾಠದ ವಿವರಗಳು ಥಟ್ಟನೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿರಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಅಂದರೆ ಆಗಲೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಓದಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಓದುವಾಗ ಸ್ವತಃ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಓದುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದೇ ಅಲ್ಲವೇ ನಿಜವಾದ ಸವಾಲು?

ಪ್ರಸ್ತುತ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪರೀಕ್ಷಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ, ಉರುಹೊಡೆದು ಅದರ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾವು ನೋಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಂತರ ಅದನ್ನೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಬರೆಸುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಾವೂ ಉರುಹೊಡೆದು ಅದನ್ನೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನೆನಪಿದ್ದಷ್ಟು ಅಥವಾ ತಿಣುಕಾಡಿ ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂದಷ್ಟನ್ನು ಮನಸಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬರೆದು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಜ್ಞಾಪಕ ಶಕ್ತಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ ಹೊರತು ಜ್ಞಾನದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲ. ಈಗಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಂದೂ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೂ ಓದಿನೋಡುವ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಗೋಜಿಗೆ ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿಯೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ ಅದಾಗಲೇ ಸಿದ್ಧವಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದಲ್ಲಾ? ಇದೊಂತರ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಅಸೈನ್‌ಮೆಂಟ್ ಎನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಉದ್ದೇಶ ಅದಾಗಲೇ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದಿರುವ ಶಿಕ್ಷರಿಗೋ ಅಥವಾ ಈಗ ಕಲಿಕೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೋ? ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಈಗಿರುವ ಪದ್ಧತಿಯೇ ತಪ್ಪಾದುದು ಎಂದು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ತಪ್ಪಾದ ಕ್ರಮದಿಂದ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜ್ಞಾನದ ಕ್ಷಿತಿಜವನ್ನೇ ನಾವು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸಿದೆ. ಪಠ್ಯದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುವ ಬದಲು ಉರುಹೊಡೆದು ಒಂದು ದಿನ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಒಂದಷ್ಟು ಅಂಕ ತೆಗೆಯುವುದನ್ನೇ ಮಹಾ ಸಾಧನೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗಿದೆ.

 ಎಷ್ಟೋ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಮಕ್ಕಳು ಪರೀಕ್ಷಾ ಭಯದಿಂದಲೇ ನೆನಪಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮರೆತು ಅಂಕ ಗಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ಸಮಾಜದಿಂದ ದಡ್ಡರೆಂಬ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಕೀಳರಿಮೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಆದರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಮಕ್ಕಳ ಮನೋವಿಕಾಸ ಮಾಡಬೇಕೆ ಹೊರತು ಅವರ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು. ಇಂದು ಮಕ್ಕಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಅಂಕಗಳಿಕೆಯ ಮುಖಾಂತರ ಅಳೆಯುತ್ತಿರುವುದೇ ಶುದ್ಧ ಮೂರ್ಖತನ. ಸಾಧನೆಗೆ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಕಲಿಸುವ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಉರುಹೊಡೆದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗಳಿಸುವ ಅಂಕಗಳಷ್ಟೇ ಮಾನದಂಡವಲ್ಲ. ಅದರಾಚೆ ಪ್ರತೀ ಮಗುವಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ, ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಕಲಿಕೆಯ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣತಜ್ಞರು ಶೋಧಿಸಬೇಕು. ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಆಸಕ್ತಿ ಒಂದೇ ತೆರನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರಿಗೆ ನೋಡಿ ಕಲಿವ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೇಳಿ ತಿಳಿವ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾಡಿ ಕಲಿವ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಚಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ದೃಢಪಡಿಸಿವೆ. ಅಂದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿವಿಧ ವಿನ್ಯಾಸಗಳ ಮೂಲಕ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಉದ್ದೀಪಿಸಬೇಕು.

ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈಗಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಏನು? ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಒಂದು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ದನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕುವಂತೆ ಕೂಡಿಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿರುವುದೇ ಶಿಸ್ತು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತಮಗನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ನೋಟ್ಸ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಒಂದಷ್ಟು ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತು ಭಟ್ಟಿ ಇಳಿಸುವ ಮಕ್ಕಳು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಉಳಿದವರು ದಡ್ಡರು ಎಂದು ಷರಾ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ! ಆದರೆ ಬಣ್ಣಗಳ ಮೂಲಕ, ಆಟಗಳ ಮೂಲಕ, ನೋಟಗಳ ಮೂಲಕ(ದೃಶ್ಯ), ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳ ಮೂಲಕ, ಪ್ರಾತ್ಯಕ್ಷಿಕೆಯ ಮೂಲಕ, ಅವರಿಂದಲೇ ಮಾಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೀಗೆ ಸಮಗ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಗಿದೆಯೇ? ಕೆಲವು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳು ಈಗೀಗ ಇಂತಹ ಕೆಲವು ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಅದೂ ಕೇವಲ ಪೋಷಕರನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಣೆ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಹೊರತು ಅವು ಪಠ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಅದೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದರೂ ಕ್ಲಾಸ್ ರೂಂ ಪಾಠದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲೇ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಅದೇ ಪಾಠ, ಅದೇ ನೋಟ್ಸು, ಅದೇ ಹೋಮ್ ವರ್ಕು, ಅದೇ ಉರುಹೊಡೆವ ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಬದಲಾವಣೆಯ ಅಗತ್ಯ ಖಂಡಿತಾ ಇದೆ. ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯೇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಆಗಾಗ ಕಲಿಸುವ ಅವಕಾಶ ವಾದರೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದೂ ಇಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವ ಮಕ್ಕಳು ಆಧುನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾದಂತಲ್ಲವೇ? ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಜ್ಞಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾದ್ದು ಸರಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲವೇ? ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಶಿಕ್ಷಣ, ಏಕರೂಪ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾಯ್ದೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವುದೂ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಗೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡಿ, ಅವರನ್ನು ಜಾಣರು ಮತ್ತು ದಡ್ಡರೆಂದು ವಿಭಜಿಸಬಾರದು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವ ಎನ್.ಮಹೇಶ್ ಅವರು ತರಲು ಹೊರಟಿರುವ ತೆರೆದ ಪುಸ್ತಕ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪದ್ಧತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಸಚಿವರು ಕೇವಲ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರೌಢ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಅದೇ ಕ್ರಮ ಅನುಸರಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಯಾವಾಗಲೂ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದರ ಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಅನರ್ಥದಿಂದಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ವಿರೋಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿ ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ತರಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರು ತರಲು ಹೊರಟಿರುವ ಈ ಬದಲಾ ವಣೆ ಇಂದು ಅಭಾಸದಂತೆ ಭಾಸವಾದರೂ ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ದೇಶದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸಭಾಷ್ಯ ಬರೆಯಲಿದೆ. ಇಡೀ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಮುದಾಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಪೋಷಕರೂ ಅವರ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಬಹುದು.

ಹಾಗೆಯೇ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವೃತ್ತಿ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಎಂಬುದು ಈಗ ತುಂಬಾ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಮಾರ್ಗ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಅವರ ಕಲಿಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಅನ್ವೇಷಣಾ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ತಜ್ಞರು ಪರಿಶೋಧಿಸಿ ಅವರ ಭವಿಷ್ಯದ ಓದಿನ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿ ಅವರ ವೃತ್ತಿಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡುವ ಅತ್ಯಂತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಮನೋವಿಶ್ಲೇಣಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಅದರಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಯಾವುದೇ ಗೊಂದಲಗಳಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ತುಂಬಾ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಲೆವ, ಏನು ಓದಬೇಕು, ಯಾಕೆ ಓದಬೇಕು, ಏನು ಓದಿದರೆ ತಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಯಾವ ವಿಷಯ ತಮಗೆ ಹಿಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಾವು ಉತ್ತಮವಾಗಬಹುದು ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಗೊಂದಲಗಳೂ ಇಲ್ಲದೆ ಭವಿಷ್ಯದ ಹಾದಿ ಸುಗಮಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರಕಾರದ ವತಿಯಿಂದಲೇ ಈ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನೂ ಸಚಿವರು ಮಾಡಬೇಕಿದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್.ಕೆ.ಜಿ. ನಡೆಸುವ ಮತ್ತು ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಿಂದಲೇ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿಸುವ ತೀರ್ಮಾನ, ಶಿಕ್ಷಕರ ನೇಮಕಾತಿ, ಬ್ಯಾಕ್‌ಲಾಗ್ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ನೇಮಕ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಕರ ವರ್ಗಾವಣೆಗೆ ಪಾರದರ್ಶಕ ನಡೆಗಾಗಿ ಆನ್‌ಲೈನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತಿತರ ಹೊಸ ಹೊಸ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಕಂಕಣಬದ್ಧರಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ.

 

‘ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ’ ನಿಮಗೆ ಆಪ್ತವೇ ? ಇದರ ಸುದ್ದಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ತಲುಪುತ್ತಿರಬೇಕೇ? 

ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ  ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ

The views expressed in comments published on www.varthabharati.in are those of the comment writers alone. They do not represent the views or opinions of varthabharati.in or its staff, nor do they represent the views or opinions of  Vartha Bharati Group, or any entity of, or affiliated with, Vartha Bharati Group. varthabharati.in reserves the right to take any or all comments down at any time.
 

Refrain from posting comments that are obscene, defamatory or inflammatory, and do not indulge in personal attacks, name calling or inciting hatred against any community. It is obligatory on www.varthabharati.in to provide the IP address and other details of senders of such comments, to the authority concerned upon request. 

Help us delete comments that do not follow these guidelines by informing us (vbwebdesk@gmail.com). Let's work together to keep the conversation civil. 

www.varthabharati.in ನ ಕಮೆಂಟ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಆ ಕಮೆಂಟ್ ಬರೆದವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮಾತ್ರ. ಅವು  www.varthabharati.in ನ ಅಥವಾ ಅದರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ, ಅಥವಾ 'ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಯಾರದ್ದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲ. ಈ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು  ' ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಕಾದಿರಿಸಿದೆ. 

ಅಶ್ಲೀಲ, ಮಾನಹಾನಿಕರ ಅಥವಾ ಪ್ರಚೋದನಕಾರಿ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಸಂಸ್ಥೆ , ಸಮುದಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂಸೆ ಪ್ರಚೋದಿಸುವಂತಹ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಡಿ. ಅಂತಹ ಕಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿದವರ ಐಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್ ಹಾಗು ಇತರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ  ನೀಡುವುದು 'ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಗೆ ಕಡ್ದಾ ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಆ ರೀತಿಯ ಯಾವುದೇ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳು ಕಂಡು ಬಂದಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ (vbwebdesk@gmail.com) ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಲು ನೇರವಾಗಿ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಸಹಕರಿಸಿ.

Back to Top