-

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತವೆ, ಕೊಲ್ಲುತ್ತವೆ ಕೂಡಾ

-

ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಸೆಲ್ವಮ್ ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್‌ರ ಮಗ 12ನೇ ತರಗತಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಂಭ್ರಮದ ಸಮಯವಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್‌ರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಹೊರೆಯೊಂದು ಮರುಕಳಿಸಿತು.

ಕುಟುಂಬವು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ವಿಲ್ಲುಪುರಮ್ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕಟ್ಟುನಾಯಕರ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ. ಮೀಸಲಾತಿಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜೊಂದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಗ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸರಕಾರ ಕೊಡುವ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್‌ಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗಾಗಿ ರೂಪಿಸಲಾಗಿರುವ, ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಕಾಲರ್‌ಶಿಪ್‌ಗಳು ಮುಂತಾದ ಸರಕಾರಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಆ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಈ ದಾಖಲೆಯು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್‌ರ ಮಗನಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್‌ರಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಮಗ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಅವರಲ್ಲೂ ಅದು ಇರಲಿಲ್ಲ.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಈಗ 42 ವರ್ಷದ ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್, ಕಳೆದ 30 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಇಷ್ಟರವರೆಗೆ ಅವರು ಅದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಲ್ಲ.

ಅವರ ಸಮುದಾಯವು ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಹಂದಿ ಸಾಕಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ, ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಹಂದಿ ಸಾಕಿಲ್ಲ. ಅವರ ಹೆತ್ತವರೂ ಹಂದಿ ಸಾಕಿಲ್ಲ. ‘‘ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಹಂದಿಗಳನ್ನು ಇಡು; ಕಂದಾಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಬಂದರೆ, ನೀನು ಕಟ್ಟುನಾಯಕನ್ ಸಮುದಾಯದವನು ಎಂದು ಅವರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ’’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಸಮುದಾಯದ ಇತರ ಸದಸ್ಯರು ಅವರಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದರು.

 ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಸಮುದಾಯದ ಇತರ ಸದಸ್ಯರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದ ಕಂದಾಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಇಂಥದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ನೋಡಿದ್ದರು. ‘‘ನಾವು ಪೂಜಿಸುವ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರುವುದು ನನಗೆ ನೆನಪಿದೆ. ಹಂದಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಕುವುದು ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಡಬೇಕು’’ ಎಂದು ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸರಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಜನರಿಗೆ ಇಂಥ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ವಿಲ್ಲುಪುರಮ್‌ನ ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಕೃತಿಕಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾದರಿಗಳ ತಪಾಸಣೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ, ಕಳೆದ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜನರ ಜೀವನ ಶೈಲಿಗಳು ಬದಲಾಗಿವೆ, ಆದರೆ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಂಚೂರೂ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಲ್ಲ ಎಂದರು. ‘‘ನಿಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲಿರಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿ’’ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹಂದಿ ಸಾಕಣೆ ಮತ್ತು ಹಾವಾಡಿಗ ವೃತ್ತಿಗಳೂ ಸೇರಿವೆ ಎಂದರು. ಅವರ ಧರ್ಮಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ, ‘‘ನಿಮ್ಮ ಆರಾಧನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಏನು ಎನ್ನುವುದು ನಿಮಗೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಗೊತ್ತೇ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ಅವರ ಆಚರಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ’’ ಎಂದು ಕೃತಿಕಾ ಹೇಳಿದರು.

ಸಮುದಾಯದ ಸದಸ್ಯರು ನೀಡಿದ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್ ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹಂದಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಲು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಗದ ಕೊರತೆ ಇತ್ತು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಾಕಲು ಸಮಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ‘‘ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಹಂದಿ ಸಾಕಣೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ’’ ಎಂದರು.

ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್‌ರನ್ನು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸರಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳಿಂದ ಕಚೇರಿಗಳಿಗೆ ಅಲೆದಾಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಬಾರಿ, ಅವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಐವರು ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಸರಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಅಥವಾ ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು ಬರುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಅದನ್ನೇ ಪದೇ ಪದೇ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆಸಿಕೊಡುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿರುವ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಅವರು ಈ ಹಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ‘‘ಸುಮಾರು 3 ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗೆ ನಾನು 20,000 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಅವನು ನನಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ’’ ಎಂದು ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್ ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಮಾತ್ರ ಬರಲಿಲ್ಲ.

ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್‌ರ ಜಾತಿ ಪರಿಶೀಲನೆಗಾಗಿ ಸರಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದು 8 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ. ‘‘ಅವರು ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರು ಹಾಗೂ ನಮಗೆ ಜಾತಿ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಾನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟೆ’’ ಎಂದು ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್ ಹೇಳಿದರು. ‘‘ಆದರೆ, ಬಳಿಕ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟರು’’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮಗ 12ನೇ ತರಗತಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾದ ಬಳಿಕ, ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್ 6 ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ, ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮಗನಿಗೆ ಮೀಸಲು ಕೋಟಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ನೀಡಲು ಹಾಗೂ ಸ್ಕಾಲರ್‌ಶಿಪ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ತರುವಂತೆ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಅವರಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದವು.

ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಮಯವನ್ನು ನೀಡಲು ಕೆಲವು ಕಾಲೇಜುಗಳು ಮುಂದಾದವು. ಆದರೆ, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಯಾವಾಗ ಸಿಗುವುದು ಅಥವಾ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಅದು ಸಿಗುವುದೇ ಎನ್ನುವುದು ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್‌ಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಮುಂದೂಡುವಂತೆ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳದೆ ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ‘‘ಕಳೆದ ವರ್ಷದಿಂದ ನನ್ನ ಮಗ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಹಾಗೂ ದಿನಗೂಲಿ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ’’ ಎಂದು ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್ ತಿಳಿಸಿದರು. ‘‘ಅವನಿಗೆ ಆಗಲೇ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ, ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಬಹುದಿತ್ತು’’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮತ್ತಷ್ಟು ಶೋಷಣೆ

 ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅನುಭವದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು Scroll.in ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡು, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಕರ್ನಾಟಕ, ಬಿಹಾರ, ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಮುದಾಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿತು. ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರ ಕುರಿತ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪದೇ ಪದೇ ಅದೇ ಚರ್ವಿತ ಚರ್ವಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲಾಯಿತು ಎಂದು  Scroll.in ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದವರು ಹೇಳಿದರು. ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳು ಶೋಷಿತ ವರ್ಗಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ ದಾರಿಯಾಗುವ ಬದಲು, ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಜಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಷಣೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ.

‘‘ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಸತ್ಯ’’ ಎಂದು ಏಶ್ಯ ದಲಿತ್ ರೈಟ್ಸ್ ಫೋರಮ್‌ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪೌಲ್ ದಿವಾಕರ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ‘‘ಇಂಥ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ’’ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ತಮ್ಮ ಗುರುತನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಹೊರೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇರಬಾರದು, ಬದಲಿಗೆ ಅರ್ಹರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸರಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.

‘‘ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿ 75 ವರ್ಷಗಳಾದರೂ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪಡೆಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದು ಇನ್ನೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ದುರದೃಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ’’ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ‘‘ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣವಪತ್ರ ನೀಡುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈಗಲೂ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ’’ ಎಂದರು.

ಒಬಿಸಿ, ಎಸ್‌ಸಿ, ಎಸ್‌ಟಿ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಕಾಣುವುದೇ ಕಷ್ಟ

8

ಜಾತಿ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಪಡೆಯಲು ತಾನು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಬಿಹಾರದ ಗಯಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರಾಘವ ಕುಮಾರ್ ಹಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

‘‘ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ’’ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ‘‘ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವೇ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದರೆ, ನಾವು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತೇವೆ’’ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಈ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ವಿವರಿಸಲು ತಹಶೀಲ್ದಾರ್ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ‘‘ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವವರು ಯಾರಾದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜಾತಿ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಪಡೆಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ’’ ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿಸಿದರು.

ಈ ಸರಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲೂ ಅವರಿಗೆ ಹೆದರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ‘‘ನೀನು ಯಾವ ಜಾತಿ ಎಂದು ಕೇಳುವ ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲೇ ಅವರ ಭಾವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು’’ ಎಂದು ರಾಘವ ಕುಮಾರ್ ಹೇಳಿದರು. ‘‘ನಾನು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಜಾತಿಯನ್ನು ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರು ಕೇಳುವ ಉದ್ದೇಶವಾದರೂ ಏನು?’’

‘‘ಆ ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬಿಸಿ, ಎಸ್‌ಸಿ ಮತ್ತು ಎಸ್‌ಟಿ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಕಾಣುವುದೇ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು’’ ಎಂದರು.

ಕೆಲವು ಬಾರಿ, ಮೂರು, ನಾಲ್ಕು ಸಲ ಕರೆದ ಮೇಲಷ್ಟೇ ಸರಕಾರಿ ಕಚೇರಿಯ ಗುಮಾಸ್ತನು ಏನೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ‘‘ಮುಂದಿನ ವಾರ ಬರುವಂತೆ ಅವರು ನನಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು’’ ಎಂದು ಕುಮಾರ್ ನುಡಿದರು. ‘‘ಕೆಲವು ಸಲ, ನನ್ನ ಸರದಿ ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾದು, ಈಗ ಚಹಾ ಸಮಯ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು’’. ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಯಾವಾಗ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅವರು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ತಂದೆಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ

ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಪ್ರಮುಖ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೆಂದರೆ, ತಂದೆಯ ಅಥವಾ ತಂದೆಯ ಸಂಬಂಧಿಯೊಬ್ಬರ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವುದು. ಬಳಿಕ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆ ಸಂಬಂಧಿಯೊಂದಿಗಿನ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಜನನ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಮುಂತಾದ ದಾಖಲೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕು. ಬಳಿಕ, ತಮ್ಮ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಯ ನಿವಾಸ ಸ್ಥಳವನ್ನು ವಿದ್ಯುತ್ ಬಿಲ್, ಆಸ್ತಿ ತೆರಿಗೆ ರಶೀದಿ ಅಥವಾ ಪಡಿತರ ಚೀಟಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕು.

ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ತಹಶೀಲ್ದಾರರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿಭಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಯಾವ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಹಶೀಲ್ದಾರ್‌ಗೆ ಅಗಾಧ ವಿವೇಚನಾ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಅರ್ಜಿದಾರನ ಹಿನ್ನೆಲೆ ತಪಾಸಣೆಗಾಗಿ ತಹಶೀಲ್ದಾರರು ಅರ್ಜಿದಾರರ ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿರುವುದು, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಮೊದಲ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸುವಲ್ಲಿ. ಅಂದರೆ ತಮ್ಮ ತಂದೆ ಇದೇ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು. ಮುತ್ತುಕುಮಾರ್‌ರ ಪ್ರಕರಣದಂತೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿರುವ ಸಮುದಾಯದ ಪ್ರಥಮ ತಲೆಮಾರಿನ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಅವರ ಹೆತ್ತವರು ಸಮುದಾಯದ ಮೂಲವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ.

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಕುಟುಂಬದ ಮೂಲ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಂಥ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಡವಬಹುದು.

ಕೃಪೆ:Scroll.in

 

‘ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ’ ನಿಮಗೆ ಆಪ್ತವೇ ? ಇದರ ಸುದ್ದಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ತಲುಪುತ್ತಿರಬೇಕೇ? 

ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ  ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ

The views expressed in comments published on www.varthabharati.in are those of the comment writers alone. They do not represent the views or opinions of varthabharati.in or its staff, nor do they represent the views or opinions of  Vartha Bharati Group, or any entity of, or affiliated with, Vartha Bharati Group. varthabharati.in reserves the right to take any or all comments down at any time.
 

Refrain from posting comments that are obscene, defamatory or inflammatory, and do not indulge in personal attacks, name calling or inciting hatred against any community. It is obligatory on www.varthabharati.in to provide the IP address and other details of senders of such comments, to the authority concerned upon request. 

Help us delete comments that do not follow these guidelines by informing us (vbwebdesk@gmail.com). Let's work together to keep the conversation civil. 

www.varthabharati.in ನ ಕಮೆಂಟ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಆ ಕಮೆಂಟ್ ಬರೆದವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮಾತ್ರ. ಅವು  www.varthabharati.in ನ ಅಥವಾ ಅದರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ, ಅಥವಾ 'ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಯಾರದ್ದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲ. ಈ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು  ' ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಕಾದಿರಿಸಿದೆ. 

ಅಶ್ಲೀಲ, ಮಾನಹಾನಿಕರ ಅಥವಾ ಪ್ರಚೋದನಕಾರಿ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಸಂಸ್ಥೆ , ಸಮುದಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂಸೆ ಪ್ರಚೋದಿಸುವಂತಹ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಡಿ. ಅಂತಹ ಕಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿದವರ ಐಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್ ಹಾಗು ಇತರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ  ನೀಡುವುದು 'ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ' ಗೆ ಕಡ್ದಾ ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಆ ರೀತಿಯ ಯಾವುದೇ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳು ಕಂಡು ಬಂದಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ (vbwebdesk@gmail.com) ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಲು ನೇರವಾಗಿ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಸಹಕರಿಸಿ.

ಇಂದು ಹೆಚ್ಚು ಓದಿದ್ದು


Back to Top