ಭಾರತದ ಯುವಜನತೆಯ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸವಾಲುಗಳು

ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯುವಜನತೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಜಟಿಲವಾದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಯುವಪಡೆಗೆ ಸೂಕ್ತ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗದಿರುವುದು ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಯ ಮೇಲೆ ಕರಾಳ ನೆರಳು ಬೀರಿದೆ. ನಿರುದ್ಯೋಗವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ, ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಿಡುಗು. ಇಂದು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ಎಂಬಿಎ ಸೇರಿದಂತೆ ಉನ್ನತ ಪದವಿ ಪಡೆದವರೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಲೋಪವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಂದು ಸರಕಾರಿ ಹುದ್ದೆಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪದವೀಧರರು ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳ ಲಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯ ನಡುವೆ ಇರುವ ಅಜಗಜಾಂತರ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಈ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸವಾಲಿನ ಜೊತೆಗೆ, ಇಂದಿನ ಯುವಕರು ಪರೀಕ್ಷಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನೂ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ನೀಟ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ವಿವಾದ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಶ್ರಮಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರಮುಖ ಗುರಿಯಾಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆ, ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಥವಾ ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷಗಳು ಕಂಡುಬಂದಾಗ ಅದು ಕೇವಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲಲ್ಲ, ಇಡೀ ಪೋಷಕ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲೂ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಯುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಮರು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ತರುವುದು ಅವರ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಯುವಕರು ತಾವು ಪಡೆದ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಬಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ನರಳುವಂತಾಗಿದೆ.
ಸಮಾಜದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೂ ಸಹ ಯುವಕರ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ‘ಯಶಸ್ಸು’ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಡಾಕ್ಟರ್, ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಅಥವಾ ಸರಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇತರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವ ಯುವಕರು ಕೂಡ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಹಾದಿ ತಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಲೆ, ಕ್ರೀಡೆ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡಬಯಸುವ ಯುವಕರಿಗೆ ಸಮಾಜದಿಂದ ಸಿಗುವ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ. ‘‘ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಐಎಎಸ್ ಆದರು, ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?’’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಂದಿನ ಯುವಕನ ಮಾನಸಿಕ ಯಾತನೆಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಒತ್ತಡವು ಖಿನ್ನತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದೆ.
ಇಂದಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (ಎಐ) ಮತ್ತು ಆಟೊಮೇಷನ್ ಉದ್ಯೋಗಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಂತಹ ಅನೇಕ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಇಂದು ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಕೌಶಲ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪದವಿ ಪಡೆದ ನಂತರ ಕೇವಲ ಕಚೇರಿಯ ಫೈಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಬದಲು, ಡೇಟಾ ಸೈನ್ಸ್, ಕೋಡಿಂಗ್ ಅಥವಾ ಕೃಷಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಂತಹ ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಉದ್ಯೋಗದ ಹುಡುಕಾಟ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸರಕಾರಗಳು ಕೇವಲ ನೇಮಕಾತಿ ಅಧಿಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಜೊತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಕಾರ್ಯಾಗಾರಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು.
ಈ ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ನಮಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಒಂದು ಧನಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆ. ಪರೀಕ್ಷಾ ಮಂಡಳಿಗಳು ತಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪಾರದರ್ಶಕಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನೀಟ್ನಂತಹ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಯುವಕರು ಕೂಡ ತಾವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಥವಾ ಒಂದು ಉದ್ಯೋಗದ ಫಲಿತಾಂಶವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸದೆ, ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳ ಬಾಗಿಲು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಸಮಾಜವು ಯುವಕರನ್ನು ಕೇವಲ ಉತ್ಪಾದನಾ ಯಂತ್ರಗಳಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಅವರ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕಾದ ಕಾಲ ಇದು. ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಾ ಆತಂಕಗಳೆಂಬ ಬಿರುಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಯುವಕರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಅವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಉಜ್ವಲಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.






