ಜನರೇ ಸಂಪತ್ತು, ಶಿಸ್ತೇ ಶಕ್ತಿ: ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನಾಗಿಸಿದ ಅಂಶಗಳು!

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಅನುಭವವು ನಮಗೆ ಒಂದು ಸರಳ, ಆದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯುತ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸುವುದು ಭೂಮಿಯೊಳಗಿನ ಸಂಪತ್ತು ಅಲ್ಲ; ಜನರೊಳಗಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಬೆಳೆಸಿ, ಉತ್ಪಾದಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೇ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಲಿವೆ. ಜನರೇ ಸಂಪತ್ತು, ಶಿಸ್ತೇ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ತನ್ನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ.

ವಿಶ್ವದ ಆರ್ಥಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಒಂದು ಪವಾಡವೆಂದೇ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ವಾಹನೋದ್ಯಮ, ಹಡಗು ನಿರ್ಮಾಣ, ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕತ್ವ ಸಾಧಿಸಿರುವ ಈ ದೇಶವು ಕೇವಲ ಏಳು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಯುದ್ಧದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಬಡ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿತ್ತು. 1950ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕೊರಿಯಾ ಯುದ್ಧ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ನಾಶವಾಗಿದ್ದವು, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು ಕುಸಿದಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ರಹಸ್ಯ ತೈಲ, ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ವಜ್ರಗಳಂತಹ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಜನರನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಂಪತ್ತಾಗಿ ಕಂಡ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿದೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರವಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಂತೆ ತೈಲ ಸಂಪತ್ತು ಇಲ್ಲ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯದಂತೆ ಅಪಾರ ಖನಿಜ ಸಂಪತ್ತು ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಈ ದೇಶ ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿದೆ. ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಬಳಕೆ. ದೇಶದ ನಾಯಕರು ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಕೊರತೆಯನ್ನು ತುಂಬಲು ಜನರ ಜ್ಞಾನ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಇದೇ ನಿರ್ಧಾರ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಪದವಿ ಪಡೆಯುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಪ್ರಮುಖ ಅಸ್ತ್ರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಬೆಳೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಆದಾಯದ ಗಣನೀಯ ಭಾಗವನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಿಡುತ್ತಾರೆ. ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದವರೆಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಕೌಶಲ್ಯಯುತ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವೇ ದೇಶದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಯಿತು.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತು ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಸಮಯಪಾಲನೆ, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಜನರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಬಳಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಯಶಸ್ಸು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಯಶಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಬದ್ಧತೆಯು ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸ್ಯಾಮ್ಸಂಗ್, ಹ್ಯುಂಡೈ, ಎಲ್‌ಜಿ ಮತ್ತು ಕಿಯಾ ಮುಂತಾದ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ಭಾರತ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ನಡುವಿನ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ತನ್ನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರೆ, ಭಾರತ ಇನ್ನೂ ತನ್ನ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತ ಇಂದು ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಯುವಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದೆ. ಕೋಟ್ಯಂತರ ಯುವಕರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಭಾವ, ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳ ಅಸಮತೋಲನ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಯೋಜನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಈ ಶಕ್ತಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪತ್ತಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಯಶಸ್ಸು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೇಶದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕೌಶಲ್ಯಯುತ, ಉತ್ಪಾದಕ ಮತ್ತು ನವೋದ್ಯಮಶೀಲ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯುವಕರು ಶಿಕ್ಷಣ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಉದ್ಯೋಗಾರ್ಹ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಒಂದು ಕಡೆ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಕೌಶಲ್ಯಯುತ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೊರತೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಭಾರತದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ತೈಲ ಅಥವಾ ಚಿನ್ನದ ಗಣಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಯುವಕರ ಗಣಿ ಇದೆ. ಈ ಯುವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದರೆ ಭಾರತವು ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಅವಕಾಶ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶದ ಅವಧಿ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಯುವಕರು ನಾಳೆಯ ವಯೋವೃದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯುವಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಇಂದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆಗೆ ಹೊಂದುವ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಪಡೆಯದೆ ಕಡಿಮೆ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಹಲವರು ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಸಂಘಟಿತ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಚಿದ ನಿರುದ್ಯೋಗವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಉದ್ಯೋಗಾಧಾರಿತಗೊಳಿಸುವುದು, ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಒಂದೇ ಗುರಿಯತ್ತ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದವು. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಮನ್ವಯ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಆಧಾರಿತ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯುವಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬಹುದು. ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶ ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ತನ್ನ ಯುವಜನತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಉದ್ಯೋಗಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಪಾಲುದಾರರನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿತು. ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಯುವಕರು ಉತ್ಪಾದನಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಂತಹ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ದೇಶದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಯುವಕ ಮತ್ತು ಯುವತಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯ ಭಾಗವಾಗುವಂತಾಯಿತು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವು ಕೇವಲ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಆರ್ಥಿಕ ಬಂಡವಾಳವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಯಿತು.

ಇಂದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪದವೀಧರರು ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಅಗತ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ಅಂತರವಿದೆ. ಅನೇಕ ಯುವಕರು ಪದವಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಗುರುತಿಸಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು. ತಾಂತ್ರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ, ವೃತ್ತಿಪರ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಲಯಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಆದ್ಯತೆ. ಕೇವಲ ಸೇವಾ ವಲಯದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗದೇ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಲಯವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಮತ್ತು ಸ್ಕಿಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಯೋಜನೆಗಳು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಅರೆನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಯುವಕರಿಗೆ ಉತ್ಪಾದನಾ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಆಧಾರಿತ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಸಮಯದ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲದ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿಭೆಯ ವಲಸೆ. ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಯುವಕರು ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ದೇಶದೊಳಗೆ ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ದೇಶದೊಳಗೇ ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಈ ಸವಾಲನ್ನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಎದುರಿಸಿತು.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುವಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತು, ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಅಗತ್ಯವೂ ಇದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹಿಂದೆ ಕೇವಲ ಸರಕಾರ ಅಥವಾ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಪಾತ್ರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಯ ರಕ್ಷಣೆ, ಸಮಯಪಾಲನೆ, ತೆರಿಗೆ ಪಾವತಿ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಪಾಲನೆಯಂತಹ ಅಂಶಗಳು ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿವೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹ ನಾಗರಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಇಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಜನರು ಉನ್ನತ ಜೀವನಮಟ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು, ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿವೆ. ದೇಶದ ನಗರಗಳು ಆಧುನಿಕತೆಯ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿವೆ.

ಧರ್ಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸಮಾಜವಾಗಿದೆ. ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮ ಪ್ರಮುಖ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಗಳಾಗಿವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ಜನರು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದಿದ್ದರೂ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕನ್ಫ್ಯೂಷಿಯನ್ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವ, ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ, ಕುಟುಂಬದ ಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಶಿಸ್ತು ಎಂಬ ಮೌಲ್ಯಗಳು ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿವೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕೇವಲ ಹಣ ಅಥವಾ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾಜದ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೂ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸವೂ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಈ ದೇಶ ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದತ್ತ ಸಾಗಿತು. ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಗುರಿ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸರಕಾರಗಳು ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ ಶಿಕ್ಷಣ, ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣ, ರಫ್ತು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಈ ನೀತಿ ಸ್ಥಿರತೆಯು ಹೂಡಿಕೆದಾರರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಯಿತು.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಕಥೆ ವಿಶ್ವದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಕೊರತೆಯಿದ್ದರೂ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಜನರನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಂಪತ್ತಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ, ಕೌಶಲ್ಯ, ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನೀತಿಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿಸಬೇಕು. ಜನರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅದನ್ನು ಉತ್ಪಾದಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಅನುಭವವು ನಮಗೆ ಒಂದು ಸರಳ, ಆದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯುತ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸುವುದು ಭೂಮಿಯೊಳಗಿನ ಸಂಪತ್ತು ಅಲ್ಲ; ಜನರೊಳಗಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಬೆಳೆಸಿ, ಉತ್ಪಾದಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೇ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಲಿವೆ. ಜನರೇ ಸಂಪತ್ತು, ಶಿಸ್ತೇ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ತನ್ನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ. ಭಾರತದಂತಹ ಯುವ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಈ ಪಾಠವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಅಪಾರ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರೆ, ಮುಂದಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಬರೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.