ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನ : ಹೊಸ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿ 2020 ರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಕಸಿತ ಭಾರತದೆಡೆಗೆ ಭಾರತದ ಪಯಣ

ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಪಯಣ ಎಂದು ನೋಡಲಾಗಿದೆ. ಜ್ಞಾನವು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾದರೆ, ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವು ನಾವು ಕಲಿಯುವ ಕಲಿಕೆಗೆ ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಗುರುಕುಲಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿನ ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಗಳವರೆಗೆ, ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ನಡುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯವೇ ಈ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪಯಣದ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಶೇಷ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯು ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5 ರಂದು, ನಾವು ಡಾ.ಸರ್ವೇಪಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ವಾಂಸರು, ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಇಡೀ ಜೀವನವು ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಿರುವ ಘನತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನೀಡಬಹುದಾದ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ದಿನವು ಕೇವಲ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಹೇಳುವ ದಿನ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತಕ್ಕಿರುವ ಆಳವಾದ ನಾಗರಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುವ ದಿನವಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚೀನ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ, ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಯ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ದೇವರೆಂದೇ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. "ಗುರು ದೇವೋ ಭವಃ" ಎಂಬ ಮಾತು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಉನ್ನತ ಗೌರವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರು ಕೇವಲ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಶಿಸ್ತು, ಒಳ್ಳೆಯ ನಡೆನುಡಿ, ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂದರೆ, ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಈ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆಯು ಭಾರತದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಕೊಡುಗೆಯು ಕೇವಲ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಂಕಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ, ಮಗುವಿನ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ನಲ್ಮೆಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿರುವ ವಿಶೇಷ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾರೆ. ಶಿಕ್ಷಕರು ಕೊಡುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವು ಒಬ್ಬರ ಇಡೀ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಲ್ಲದು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿ ಹಾಗೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ನಡುವಿನ ಅನುಬಂಧವು ಯುವಜನರ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೇಂದ್ರಗಳಾದ ತಕ್ಷ ಶಿಲಾ, ವಿಕ್ರಮ ಶಿಲಾ ಮತ್ತು ನಳಂದಗಳು ಭಾರತದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ವಿದೇಶಗಳಿಂದಲೂ ಅಪಾರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಗಣಿತ, ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ, ವೈದ್ಯಕೀಯ, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಭಾಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವನ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಂತಹ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆ, ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ಈ ಪರಂಪರೆಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವೇ ಮಾನವ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿತ್ತು. "ಜ್ಞಾನಂ ಮನುಜಸ್ಯ ತೃತೀಯಂ ನೇತ್ರಮ್" ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಮಾತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣು ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನವು ನಮಗೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ನೋಡಲು, ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಆಲೋಚಿಸಿ ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಲಿಯುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಮಾಹಿತಿಯಿಂದ ನಿಜವಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯತ್ತ ಮತ್ತು ಆ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ಜೀವನದ ವಿವೇಚನೆಯತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

21ನೇ ಶತಮಾನದ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಭಾರತವು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಈ ಹಳೆಯ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿವೆ. ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರ ದೂರದರ್ಶಿ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ, ಭಾರತವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಸಮೃದ್ಧ ದೇಶವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿ 2020 ಈ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನೇ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ವಿಷಯದ ಆಳವಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮನೋಭಾವ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ, ಮಾಡಿ ಕಲಿಯುವ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾ, ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (ಎಐ), ಕೋಡಿಂಗ್, ರೊಬೊಟಿಕ್ಸ್‌ ನಂತಹ ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಇವತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಲು ದೊಡ್ಡ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕಲಿಕೆಗೆ ಸರಿಯಾದ ಅರ್ಥ, ದಾರಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನೀಡುವವರು ಶಿಕ್ಷಕರೇ. ಎಷ್ಟೇ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸಾಧನಗಳಿರುವ ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ಹೊಸದನ್ನು ಹುಡುಕುವ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಕಲಿತದ್ದನ್ನು ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಕುತೂಹಲ ಬೆಳೆಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆ ತರಗತಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಸುಧಾರಣೆಯ ಆಶಯಗಳನ್ನು ದೈನಂದಿನ ತರಗತಿಯ ಅನುಭವಗಳನ್ನಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾ, ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೊಸ ಬೋಧನಾ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಜ್ಞಾನದ ಸ್ವರೂಪವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪಾತ್ರ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇಂದಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅಗಾಧವಾದ ಮಾಹಿತಿ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಿಗುವ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು, ಮಾಹಿತಿಗೂ ನಿಜವಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತಿಳಿಯಲು, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಮತ್ತು ಸಿಕ್ಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಬಳಸಲು ಶಿಕ್ಷಕರು ಅವರಿಗೆ ಹಾದಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಎಂಬುದು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸರಿ-ತಪ್ಪುಗಳ ವಿವೇಚನೆ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಒಳ್ಳೆಯ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉಪಯುಕ್ತ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಭವಿಷ್ಯದ ಭಾರತವನ್ನು ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪಾತ್ರ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯವರು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ 'ವಿಕಸಿತ ಭಾರತ 2047'ರ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಯುವಜನರೇ ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಆ ಭವಿಷ್ಯದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸದ ಮೂಲಕ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತುಂಬುವ ಮೂಲಕ, ಅವರಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅದು ಹೊರಬರಲು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಯುವ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ನಾಳೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ತಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಗುರುಕುಲದ ಕಾಲದಿಂದ ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ತರಗತಿಯವರೆಗಿನ ಈ ಪಯಣವು, ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಿಡದೆ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಾರತದ ಅದ್ಭುತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಸಾಧನಗಳು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಜ್ಞಾನದ ಹುಡುಕಾಟ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಪಾತ್ರವು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮುಖ್ಯವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಈ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯಂದು ನಾವು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಾನ ನೀಡುವ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಕೊಡುವ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಆಳವಾದ ಗೌರವ ನೀಡುವ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸೋಣ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕಲಿಯುವ ಮಗುವೂ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಲು ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಜ್ಞಾನಸಮೃದ್ಧ ಭಾರತದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಬೆಂಬಲಿಸುವಂತಹ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಮೂಲಕ ಈ ಸಮೃದ್ಧ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸೋಣ.

✍️ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್‌ ಜೋಶಿ

(ಕೇಂದ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳು, ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಿತರಣೆ ಸಚಿವರು)