ಜಂಕ್ ಫುಡ್: ಯುವಜನರ ಆರೋಗ್ಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಹೊರೆ!

ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಯುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಯುವಜನತೆ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡರೆ, ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶವೇ ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಹೊರೆಯಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಇಂದು ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಯುವಕರ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಹೂಡಿಕೆಯೇ ನಾಳಿನ ರಾಜ್ಯದ ಉತ್ಪಾದಕತೆ, ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದ ಬಹುತೇಕ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ವಿರೋಧಾಭಾಸ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಜೀವನಶೈಲಿ, ಫಿಟ್ನೆಸ್ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕುರಿತು ಜಾಗೃತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಸ್ತೆ, ಮಾಲ್, ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು ಮತ್ತು ವಾಣಿಜ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ಅಂಗಡಿಗಳು, ಫಾಸ್ಟ್ ಫುಡ್ ಸರಪಳಿಗಳು ಹಾಗೂ ಆನ್‌ಲೈನ್ ಆಹಾರ ವಿತರಣಾ ಸೇವೆಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಯುವಜನರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಈ ಆಹಾರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಗ್ರಾಹಕರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರ ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿರುವುದು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ಕುರಿತು ಚರ್ಚೆ ನಡೆದಾಗ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲಿನ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಾತನಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಆರೋಗ್ಯದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಷ್ಟೇ ನೋಡಿದರೆ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ಇಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಉತ್ಪಾದಕತೆ, ಮಾನವ ಬಂಡವಾಳ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣಕಾಸು, ಕುಟುಂಬಗಳ ಉಳಿತಾಯ, ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೂ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಆರ್ಥಿಕ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.

ಆರ್ಥಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಬಂಡವಾಳ (Human Capital) ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಯಾವುದೇ ರಾಷ್ಟ್ರದ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು ಅದರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಲ್ಲ; ಆರೋಗ್ಯವಂತ, ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯಯುತ ನಾಗರಿಕರು. ಯುವಜನರು ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದಕರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯ ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇದೇ ಯುವಜನರು ಅಪೌಷ್ಟಿಕ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕರಿತ ಆಹಾರದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳಿಂದ ಬಳಲತೊಡಗಿದರೆ, ಅದು ಭವಿಷ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಂದು ನಗರ ಜೀವನಶೈಲಿ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗದ ಒತ್ತಡ, ಸಮಯದ ಕೊರತೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಆಹಾರ ವಿತರಣಾ ಸೇವೆಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕ ಜಾಹೀರಾತುಗಳು ಜನರನ್ನು ತ್ವರಿತ ಆಹಾರದತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಮನೆಯ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೊರಗಿನ ಆಹಾರವೇ ಸುಲಭ, ರುಚಿಕರ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಯುವಜನರಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸಕ್ಕರೆ, ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬಿನಾಂಶ ಅಧಿಕವಾಗಿರುವ ಆಹಾರಗಳು ದೈನಂದಿನ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯ ಭಾಗವಾಗುತ್ತಿವೆ.

ಈ ಆಹಾರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬೆಲೆ ಸಮಾಜವು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಜಂಕ್ ಫುಡ್‌ನ ಅತಿಯಾದ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಬೊಜ್ಜು, ಮಧುಮೇಹ, ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಹೃದಯ ಸಂಬಂಧಿ ಕಾಯಿಲೆಗಳು, ಕೊಬ್ಬಿನ ಯಕೃತ್ ಸಮಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವನಶೈಲಿ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಒಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಕೇವಲ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೂ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಔಷಧಿಗಳ ಖರ್ಚು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮಾ ವೆಚ್ಚ ಏರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬಗಳ ಉಳಿತಾಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿತಾಯ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ಹೂಡಿಕೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಚಕ್ರವು ದೇಶದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.

ಜಂಕ್ ಫುಡ್‌ನ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಣಾಮ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ದೈಹಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆ, ಅಧಿಕ ತೂಕ, ಆಯಾಸ ಮತ್ತು ಜೀವನಶೈಲಿ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಕೆಲಸದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತವೆ. ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಗೈರುಹಾಜರಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚ ಏರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾರೆ ಉತ್ಪಾದಕತೆ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯುವಜನರ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಕುಸಿತವನ್ನು ಕೇವಲ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಯುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಯುವಜನತೆ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡರೆ, ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶವೇ ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಹೊರೆಯಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಇಂದು ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಯುವಕರ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಹೂಡಿಕೆಯೇ ನಾಳಿನ ರಾಜ್ಯದ ಉತ್ಪಾದಕತೆ, ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಸರಕಾರದ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಸರಕಾರದ ಮೂಲಭೂತ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಆರೋಗ್ಯವಂತ ನಾಗರಿಕರೇ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನೀತಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತಾ ನಿಯಮಗಳ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಅನುಷ್ಠಾನ, ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ ಮಾರಾಟದ ಮೇಲಿನ ನಿಗಾ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಅಭಿಯಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಆಹಾರದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವಂತಹ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದೆ. ಇವು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ ಕ್ರಮಗಳಾಗಿದ್ದರೂ, ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮಗ್ರ ನೀತಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಕಾಲೇಜು ಕ್ಯಾಂಪಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಕ್ಕರೆ, ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬಿನಾಂಶವಿರುವ ಆಹಾರಗಳ ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ಯಾಕೇಜ್ಡ್ ಆಹಾರದ ಮೇಲೆ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಬೇಕು. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾಡುವ ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ಜಾಹೀರಾತುಗಳಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಅಗತ್ಯ. ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಸಿರಿಧಾನ್ಯಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ತರಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರವನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೈಗೆಟಕುವ ದರದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದೂ ಸರಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಶಾಲೆಗಳ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವಸತಿ ನಿಲಯಗಳು, ಸರಕಾರಿ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್‌ಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಹಾರ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಸ್ಥಳೀಯ ರೈತರು ಬೆಳೆಯುವ ಸಿರಿಧಾನ್ಯಗಳು, ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಕೃಷಿ, ಪೌಷ್ಟಿಕತೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕತೆ-ಮೂರಕ್ಕೂ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರವು ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಯ್ಕೆಯಾಗದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೂ ಲಭ್ಯವಾಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಸರಕಾರದ ಪ್ರಮುಖ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕು.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಆಹಾರ ಉದ್ಯಮವೂ ತನ್ನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆ ಆದಾಯ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು ಸತ್ಯವಾದರೂ, ಗ್ರಾಹಕರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಲಾಭ ಗಳಿಸುವ ಮಾದರಿ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೂ ಹಿತಕರವಲ್ಲ. ಕಡಿಮೆ ಸಕ್ಕರೆ, ಕಡಿಮೆ ಉಪ್ಪು, ಕಡಿಮೆ ಕೊಬ್ಬಿನಾಂಶವಿರುವ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಪರ್ಯಾಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಪೋಷಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪಾತ್ರವೂ ಅಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಉತ್ತಮ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕಲಿಸುವುದು, ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡೆ, ವ್ಯಾಯಾಮ ಹಾಗೂ ಸಕ್ರಿಯ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಆಹಾರವು ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವ ಸಾಧನವಲ್ಲ; ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಹೂಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮೂಡಬೇಕು.

ನಾವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರಸ್ತೆ, ಕಟ್ಟಡ, ಹೂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅಳತೆ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದಕ ನಾಗರಿಕರು. ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡುವ ಸಮಾಜಕ್ಕಿಂತ, ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವ ಸಮಾಜವೇ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುತ್ತದೆ. ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಸರಕಾರ ಇಂದು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿ ಹೂಡಿಕೆಯೂ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಉತ್ಪಾದಕ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವು ಕೇವಲ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಆರೋಗ್ಯದ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ. ಅದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಾನವ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ, ಆರೋಗ್ಯಕರ ಯುವಜನತೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಚಳವಳಿಯಾಗಿದೆ. ಸರಕಾರ, ಆಹಾರ ಉದ್ಯಮ, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಎಂಬ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇಂದಿನ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರವೇ ನಾಳಿನ ಉತ್ಪಾದಕ ಸಮಾಜದ ಬುನಾದಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ವೆಚ್ಚವೆಂದು ಅಲ್ಲ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಭವಿಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆರ್ಥಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯೆಂದು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.