ಅಹಿಂದ: ಈಗ ಹಿಂದೂ ಇಲ್ಲ ಮುಂದೂ ಇಲ್ಲ?

ಅಹಿಂದ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಚುನಾವಣಾ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳವಳಿಯ ಸ್ವರೂಪ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಸಮಕಾಲೀನ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಅಹಿಂದ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪರಿವರ್ತನಾ ಚಳವಳಿಯಾಗಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಬಹುದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಹಿಂದ ಚಳವಳಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು, ಹಿಂದುಳಿದವರು ಮತ್ತು ದಲಿತರು (ಅಹಿಂದ) ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ್ದ ಬಲಿಷ್ಠ ಚಳವಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ, ನಂತರ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಹಿಂದ ತನ್ನ ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕೀಯದ ಸಾಧನವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂಬ ಟೀಕೆಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಇತಿಹಾಸಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅಹಿಂದ ಉನ್ನತ ವರ್ಗದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತ್ತು. 1970ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಜಮೀನು ಸುಧಾರಣೆ, ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಸಬಲೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆಗಾಗಿ ಹಲವು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಅಹಿಂದ ಕೇವಲ ಮತಗಳ ಒಕ್ಕೂಟವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಮಗ್ರ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಅಂದು ದಾರಿತೋರಿಸುವ ಚಳವಳಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳು ಸುಮಾರು ಶೇ. 45-50ರಷ್ಟಿವೆ ಎಂದು ವಿವಿಧ ಆಯೋಗಗಳ ಅಂದಾಜುಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಅನುಸೂಚಿತ ಜಾತಿಗಳು ಸುಮಾರು ಶೇ. 17 ಮತ್ತು ಅನುಸೂಚಿತ ಪಂಗಡಗಳು ಸುಮಾರು ಶೇ. 7ರಷ್ಟಿವೆ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಸಮುದಾಯವು ಸುಮಾರು ಶೇ. 12-13ರಷ್ಟಿದೆ. ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರೆ, ಅಹಿಂದ ಸಮೂಹವು ರಾಜ್ಯದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಶೇ. 70ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭಾಗವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಇದನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ‘ದ್ರಾವಿಡ ಚಳವಳಿ’ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ‘ಮಂಡಲ್ ರಾಜಕೀಯ’ದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಅಹಿಂದಗೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಾಂಖ್ಯಿಕ ಬಲವಿದೆ. ಆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ದ್ರಾವಿಡ ಚಳವಳಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ-ಭಾಷಾ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಯೂರಿದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂದ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ.

2013 ಮತ್ತು 2023ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಅಹಿಂದ ಮತಗಳು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಬೆಂಬಲವಾಗಿದ್ದವು. 2023ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸುಮಾರು ಶೇ. 43 ಮತಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದು, ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಗಳಿಸಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎಸ್ಸಿ/ಎಸ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಮತದಾರರ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದವು. ಆದರೆ 2018ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ಅಹಿಂದ ಸಮೂಹವು ವಿಭಜಿತವಾಯಿತು. ಕೆಲವು ಒಬಿಸಿ ಉಪವರ್ಗಗಳು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಪಕ್ಷಗಳತ್ತ ಅಥವಾ ಬಿಜೆಪಿ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದವು. ಇದರಿಂದ ಅಹಿಂದ ಸಮೂಹವು ಸ್ಥಿರ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಬಿಹಾರ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಮಂಡಲ್ ರಾಜಕೀಯದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾದವ್-ಕುರ್ಮಿ-ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಒಕ್ಕೂಟವು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂದ ಮತಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಚಲನೆಯಲ್ಲಿವೆ ಎನ್ನಬಹುದು.

NSSO ಮತ್ತು NFHS ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಎಸ್ಸಿ/ಎಸ್ಟಿ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಡತನದ ಪ್ರಮಾಣ ರಾಜ್ಯ ಸರಾಸರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಈ ವರ್ಗಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರವೇಶ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ, ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇದೆ. ಆರೋಗ್ಯ ಸೂಚಕಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳು ಇನ್ನೂ ಹಿನ್ನಡೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎಸ್ಸಿ/ಎಸ್ಟಿ ಕುಟುಂಬಗಳ ಭೂಒಡೆತನದ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆ (ಸುಮಾರು ಶೇ. 20-25 ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಭೂಮಿ). ಇದು ಅರಸು ಕಾಲದ ಭೂ ಸುಧಾರಣೆಯ ಮಿತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಅಹಿಂದ ಚಳವಳಿಯು ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೂಲಕ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನೆರವು ನೀಡಿದರೂ, ಮೂಲಭೂತ ರಚನಾತ್ಮಕ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಅಹಿಂದ ಒಳಗಿನ ಉಪವರ್ಗಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಇಂದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ದಲಿತರಲ್ಲಿ ಮಾದಿಗ-ಹೊಲೆಯ ನಡುವಿನ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಒಬಿಸಿ ಮತ್ತು ಅತಿ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮ್-ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್-ಜೈನ ಸಮುದಾಯಗಳ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅವರ ನಡುವೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ದ್ರಾವಿಡ ಚಳವಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ‘ನಾನ್-ಬ್ರಾಹ್ಮಣ’ ಅಸ್ಮಿತೆ ಸಮಾನತೆ ಸಾಧಿಸಿದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂದ ಅಂತಹ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಏಕತೆ ನಿರ್ಮಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಯುವ ಮತದಾರರಲ್ಲಿ 18-35 ವಯೋಮಾನದವರು ಸುಮಾರು ಶೇ. 35-40ರಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ, ಸ್ಟಾರ್ಟ್ಅಪ್ಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಅವಕಾಶಗಳು ಮುಖ್ಯ ವಿಚಾರಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ವರ್ಗವು ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಿಂತ ‘ಅವಕಾಶ ಆಧಾರಿತ ರಾಜಕೀಯ’ದತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಧ್ರುವೀಕರಣ ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದೆ. ಪ್ಯಾನ್-ಹಿಂದೂ ಗುರುತು ಅಹಿಂದ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಸವಾಲು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ದ್ರಾವಿಡ ಚಳವಳಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ರಾಜಕೀಯದ ಮೂಲಕ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆ ಸಾಧಿಸಿತು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊನೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸೂಚಕಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಬಿಹಾರ/ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಂಡಲ್ ರಾಜಕೀಯವು ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರೂ, ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದೆ.

ಈ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಹಿಂದ ಮಾದರಿ ಮಧ್ಯಮ ಹಂತದಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು, ಆದರೆ ರಚನಾತ್ಮಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ಣತೆ ಇದೆ. ಅಹಿಂದ ಮತ್ತೆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಚಳವಳಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಉಪವರ್ಗಗಳ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು. ಕಲ್ಯಾಣದಿಂದ ಉತ್ಪಾದಕತೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯತ್ತ ಸಾಗಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭೂ ಸುಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ಚಳವಳಿ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ. ಅಹಿಂದ ಇಂದಿಗೆ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಬಲ ಅತ್ಯಧಿಕ, ಆದರೆ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಏಕತೆ ಕಡಿಮೆ. ಇದು ಇನ್ನೂ ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಿ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಚಳವಳಿಯಾಗಿ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿದೆ. ಸಂಖ್ಯಾತ್ಮಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು ತೋರಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಅಹಿಂದ ತನ್ನ ಮೂಲ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಹೊಸ ಕಾಲದ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕೀಯದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೇ ಸೀಮಿತವಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

21ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಅಹಿಂದವನ್ನು ಮತ್ತೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಲಪಡಿಸಿದರು. ಅವರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಅನ್ನಭಾಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ನೆರವು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳು ಅಹಿಂದ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವು. ಆದರೆ ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂದ ಚಳವಳಿ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಚಳವಳಿಯಿಂದ ಚುನಾವಣಾ ಒಕ್ಕೂಟದತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಇಂದಿನ ಅಹಿಂದ ಚಳವಳಿಯ ಪ್ರಮುಖ ದುರ್ಬಲತೆ ಅದರ ಒಳಗಿನ ವಿವಿಧತೆಯಾಗಿದೆ. ದಲಿತರು, ಹಿಂದುಳಿದವರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಎಂಬ ಮೂರು ದೊಡ್ಡ ವರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಉಪವರ್ಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ದಲಿತರಲ್ಲಿ ಉಪಜಾತಿಗಳ ಭೇದಗಳು, ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ-ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತರಗಳು, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಲ್ಲಿಯೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿವಿಧತೆ ಇದೆ. ಈ ವಿವಿಧತೆ ಅಹಿಂದ ಚಳವಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಸವಾಲು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅಹಿಂದ ಇಂದಿಗೆ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳವಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕೀಯದ ಸಾಧನವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮತಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಒಳಗಿನ ಅಸಮಾನತೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಷಮ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಹಿಂದ ನಿಜವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದರೊಂದಿಗೆ ಇಂದಿನ ಯುವ ಮತದಾರರ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಬದಲಾಗಿವೆ. ಉದ್ಯೋಗ, ಶಿಕ್ಷಣ, ನಗರೀಕರಣ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಅವಕಾಶಗಳು ಇವು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯಗಳಾಗಿವೆ. ಅಸ್ಮಿತೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಭಾವಿ ಇದ್ದರೂ, ಅದು ಏಕೈಕ ನಿರ್ಧಾರಕ ಅಂಶವಲ್ಲ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವ ರಾಜಕೀಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಹಿಂದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಇಂದು ಹಳೆಯದಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಪರ್ಯಾಯ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಳು ಕೂಡ ಅಹಿಂದವನ್ನು ಸವಾಲು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಷಯ ಆಧಾರಿತ ರಾಜಕೀಯ, ಅಖಂಡ-ಹಿಂದೂ ಒಕ್ಕೂಟಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಇವು ಅಹಿಂದದ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದರಿಂದ ಅಹಿಂದ ಚಳವಳಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಕುಂಠಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆಡಳಿತದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಅಹಿಂದ ಚಳವಳಿಯ ಮೇಲೆ ಟೀಕೆಗಳಿವೆ. ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನೆರವು ನೀಡಿದರೂ, ಮೂಲಭೂತ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಭೂಒಡೆತನ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅಸಮಾನತೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಸಬಲೀಕರಣಕ್ಕಿಂತ ಅವಲಂಬನೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆದರೂ, ಅಹಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದರ ಜನಸಾಂಖ್ಯಿಕ ಬಲ ಇನ್ನೂ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಂತಹ ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂದ ಇನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಭವಿಷ್ಯ ಅದರ ಪುನರ್ಆವಿಷ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. ಅಹಿಂದ ತನ್ನ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಒಳಗಿನ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ, ತಳಮಟ್ಟದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳಿಗಿಂತ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ನೀತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅಹಿಂದ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಚುನಾವಣಾ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳವಳಿಯ ಸ್ವರೂಪ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಸಮಕಾಲೀನ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಅಹಿಂದ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪರಿವರ್ತನಾ ಚಳವಳಿಯಾಗಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಬಹುದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.