CJP ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೂ ಮುನ್ನ ಹೊಸದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ BNSS ಸೆಕ್ಷನ್ 163 ಜಾರಿ: ಏನಿದು? ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಹೇಳಿದ್ದೇನು?
ಅಮಾಲ್ ಶೇಖ್ - indianexpress. com ವರದಿ
Photo Credit ; indianexpress.com
ಮುಖ್ಯ ಚುನಾವಣಾ ಆಯುಕ್ತ ಜ್ಞಾನೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆಗೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿ ಹೊಸದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 10 ಮತ್ತು 11ರಂದು ನಡೆಯಲಿರುವ 'ಕಾಕ್ರೋಚ್ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ' (CJP) ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ದಿಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಅನುಮತಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಎಂದು ಶುಕ್ರವಾರ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು 'ಪಿಟಿಐ' ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ. ಸಂಭಾವ್ಯ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡುವ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕ ಸುರಕ್ಷಾ ಸಂಹಿತೆಯ (BNSS) ಸೆಕ್ಷನ್ 163 (ನಿಷೇಧಾಜ್ಞೆ) ಅನ್ನು ಹೊಸದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕಳೆದ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಅಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವ ಧರ್ಮೇಂದ್ರ ಪ್ರಧಾನ್ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆಗೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸಿದಾಗ ಸೆಕ್ಷನ್ 163 ಅನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ನಿಬಂಧನೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭೆಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿರ್ಬಂಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ತುರ್ತು ಅಧಿಕಾರ
2024ರಲ್ಲಿ ಸಿಆರ್ಪಿಸಿ ಬದಲಿಗೆ ಬಿಎನ್ಎಸ್ಎಸ್ (BNSS) ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರ, ಸಿಆರ್ಪಿಸಿಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 144ರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಿಎನ್ಎಸ್ಎಸ್ನ ಸೆಕ್ಷನ್ 163 ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಈ ಸೆಕ್ಷನ್, "ಈ ವಿಭಾಗದಡಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಆಧಾರವಿದ್ದು, ತಕ್ಷಣದ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆ ಅಥವಾ ತ್ವರಿತ ಪರಿಹಾರವು ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವಾಗಿದೆ" ಎಂಬ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಇದು ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಐದು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಗುಂಪು ಸೇರುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಟೆಲಿಕಮ್ಯೂನಿಕೇಷನ್ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಲು ಸಹ ಸಿಆರ್ಪಿಸಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 144 ಅನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ "ಅಡ್ಡಿ, ಕಿರಿಕಿರಿ ಅಥವಾ ಗಾಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದನ್ನು, ಅಥವಾ ಮಾನವನ ಜೀವ, ಆರೋಗ್ಯ ಅಥವಾ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಅಪಾಯವನ್ನು, ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಾಂತಿಭಂಗವನ್ನು, ಅಥವಾ ಗಲಭೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು" ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಲ್ಲಿ, "ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿರಲು ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಸ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು" ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ, ಲಿಖಿತ ಆದೇಶದ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆ ಆದೇಶವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಬೆದರಿಕೆ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ಎರಡು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಅದು ರದ್ದಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಈ ನಿಯಮವು ಊಹಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಏನು ಹೇಳುತ್ತವೆ?
ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಭೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಈ ನಿಯಮದ ಬಳಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿಚಯವಿದೆ. ಆದರೆ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾದ ದತ್ತಾಂಶವು ಬೇರೆಯೇ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
2023ರ ಮಾರ್ಚ್ ನಲ್ಲಿ ವಕೀಲರಾದ ವೃಂದಾ ಭಂಡಾರಿ, ಅಭಿನವ್ ಸೇಖ್ರಿ, ನತಾಶಾ ಮಹೇಶ್ವರಿ ಮತ್ತು ಮಾಧವ್ ಅಗರ್ವಾಲ್ ಅವರು ಆರ್ಟಿಐ (RTI) ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ, ದಿಲ್ಲಿಯ 18 ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಘಟಕಗಳ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಖುದ್ದಾಗಿ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಿದರು. ಜನವರಿ 2021ರಿಂದ ಡಿಸೆಂಬರ್ 2022ರವರೆಗೆ ಸಿಆರ್ಪಿಸಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 144ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡಿಸಲಾದ 6,100 ಆದೇಶಗಳ ಪೈಕಿ ಸುಮಾರು 5,400 ಆದೇಶಗಳನ್ನು 'ಸೆಕ್ಷನ್ 144 CrPC ಯ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಳಕೆ' ಎಂಬ ವರದಿಯು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ.
ಕೇವಲ 81 ಆದೇಶಗಳು (ಶೇ 1.5) ಮಾತ್ರ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಸಭೆಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿವೆ ಎಂದು ಅವರು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಧ್ಯಯನದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದಿಲ್ಲಿಯ 18 ಪೊಲೀಸ್ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಸಭೆ ನಿರ್ಬಂಧದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಆದೇಶವನ್ನೂ ಹೊರಡಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಲ್ಲದ ಆದೇಶಗಳು ಈ ನಿಬಂಧನೆಯಡಿ ಹೊರಡಿಸಲಾದ ಆದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಶೇ 25.6ರಷ್ಟು ಆದೇಶಗಳು ಹೋಟೆಲ್ಗಳು, ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳು, ಎಟಿಎಂಗಳು, ಮದ್ಯದಂಗಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವಂತೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿವೆ. ಶೇ 43ರಷ್ಟು ಆದೇಶಗಳು ಕೊರಿಯರ್ ಸೇವೆಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸೈಬರ್ ಕೆಫೆಗಳು ಮತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಸರಕು ಮಾರಾಟಗಾರರವರೆಗಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಗ್ರಾಹಕರು ಅಥವಾ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿವೆ. ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಆದೇಶಗಳು ಲೋಹದ ಗಾಳಿಪಟದ ದಾರಗಳಾದ 'ಮಾಂಝಾ', ಶಾಲೆಗಳ ಹತ್ತಿರದ ಪಾನ್ ಅಂಗಡಿಗಳು ಹಾಗೂ ಡ್ರೋನ್ ಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಟ್ ಏರ್ ಬಲೂನ್ ಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿವೆ.
"ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಆಶ್ರಯಿಸುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಕ್ರಮದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಸಿಆರ್ಪಿಸಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 144ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿನ ಆದೇಶಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಭಾಗವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಕೂಡಲೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಹೊರಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ವರದಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಈ ನಿಬಂಧನೆಯು "ಇಂದಿನ ಜಿಲ್ಲಾ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಅಂದರೆ ಪೊಲೀಸರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಟ್ಟದ ಆಡಳಿತಕ್ಕಾಗಿ ಊಹಿಸಲಾಗದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ಸಾಧನವಾಗಿ" ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಅದು ಹೇಳಿದೆ.
ಪುನರಾವರ್ತಿತ ನವೀಕರಣಗಳು
ಈ ಆದೇಶಗಳು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅಧ್ಯಯನವು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ. ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಕಾಲಾವಧಿ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆದೇಶವನ್ನೂ ಪುನಃ ಹೊರಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಕೋವಿಡ್-19 ಲಾಕ್ಡೌನ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮೂಲ ಆದೇಶವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಇದನ್ನು "ಸೈಕ್ಲೋಸ್ಟೈಲ್ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವ ನಗರವ್ಯಾಪಿ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ" ಎಂದು ವರದಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬಾಲಕಿಯರ ಶಾಲೆಗಳು, ಪಿಜಿಗಳು, ಮದ್ಯದಂಗಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಟಿಎಂಗಳಿಗೆ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಅಳವಡಿಸುವ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಕೋವಿಡ್-19 ಲಾಕ್ಡೌನ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಗಲೂ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನವೀಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಮನೆ ಮಾಲೀಕರು ಬಾಡಿಗೆದಾರರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಬಾಡಿಗೆದಾರರ ಪರಿಶೀಲನಾ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಹೊರಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 'ಭನ್ವರ್ ಸಿಂಗ್' ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ದಿಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ "ಸೆಕ್ಷನ್ 144 ಅನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ" ಮತ್ತು ಎರಡು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಅದು ರದ್ದಾಗಬೇಕು ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದರೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು.
ಸೈಬರ್ ಕೆಫೆ ನಿರ್ವಾಹಕರು ಲಾಕ್ಡೌನ್ ಇರಲಿ, ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಭೇಟಿ ನೀಡುವವರ ಲಾಗ್ಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯುವಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಲೋಹದ ಮಾಂಝಾಗಳಿಂದ ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವುದರ ಮೇಲಿನ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ಯಾನವನಗಳಿಗೆ ಟಿಫಿನ್ ಬಾಕ್ಸ್ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದರ ಮೇಲಿನ ನಿಷೇಧಗಳನ್ನು ಅದೇ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ನವೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಮುಂದುವರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಸೈಕ್ಲೋಸ್ಟೈಲ್ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವ ನಗರವ್ಯಾಪಿ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನವು ಇದನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆಟೋಪೈಲಟ್ನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ತುರ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಭಾಷೆಯಾಗಿದೆ.
ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಏನು ಹೇಳಿವೆ?
ಸೆಕ್ಷನ್ 144 ಎಂಬುದು ಅಸಾಧಾರಣ ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಅಧಿಕಾರವೇ ಹೊರತು ದೈನಂದಿನ ಆಡಳಿತದ ಸಾಧನವಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿದೆ.
'ಬಾಬುಲಾಲ್ ಪರಾಟೆ ವಿರುದ್ಧ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯ' (1961) ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಈ ನಿಬಂಧನೆಯ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸಿಂಧುತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಿತಾದರೂ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು ಎಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳಿತು. ಈ ಅಧಿಕಾರವು ಶಾಸನದಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆಯೇ ಹೊರತು "ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಅಥವಾ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ್ದು" ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು.
2012ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ಹೊಸದಿಲ್ಲಿಯ ರಾಮಲೀಲಾ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜನರ ಮೇಲೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 144 ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. "ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಗಂಭೀರ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇಂತಹ ನಿಯಮವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಘಟನೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಈ ನಿಯಮದ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಹಠಾತ್ ಆಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿರಬೇಕು" ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿತ್ತು.
'ಮಜ್ದೂರ್ ಕಿಸಾನ್ ಶಕ್ತಿ ಸಂಘಟನ್ ವಿರುದ್ಧ ಯೂನಿಯನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ' (2018) ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಸಿರು ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ (ಎನ್ಜಿಟಿ) ಆದೇಶವನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧ ಹೇರುವುದು ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, "ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸುವುದು ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ" ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತು. ಬದಲಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಅನುಮತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವಂತೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿತು.
ಸಂಸತ್ತಿನ ಬಳಿ ಸಭೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವ ಸೆಕ್ಷನ್ 144ರ ಆದೇಶಗಳ ಕುರಿತಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಸವಾಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ಆದೇಶಗಳು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಮಾನ್ಯವಾಗಿವೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ, ಪೊಲೀಸರು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡದೇ ಇರುವ ಮೂಲಕ ಅನುಮತಿ ಆಧಾರಿತ ನಿರ್ಬಂಧವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತು. ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವಂತೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿತು.
ಸೌಜನ್ಯ: indianexpress.com