ಅಮಿತ್ ಶಾ ಅವರ 2029ರ UCC ಜಾರಿಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಂಸತ್ತಿನ ಮೂಲಕವಲ್ಲ, ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಗುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ?

2029ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಬಿಜೆಪಿ–ಎನ್‌ಡಿಎ ಆಡಳಿತವಿರುವ ಎಲ್ಲಾ 21 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ನಾಗರಿಕ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು (UCC) ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಸಚಿವ ಅಮಿತ್ ಶಾ ರವಿವಾರ (ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 13) ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಅವರು, "ನಾವು ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ನಾಗರಿಕ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ–ಎನ್‌ಡಿಎ ಆಡಳಿತವಿರುವ 21 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ 2029ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ನಾವು UCCಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಯತ್ನದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ತ್ರಿವಳಿ ತಲಾಖ್ ರದ್ದತಿಯನ್ನು ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು.

ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮಮಂದಿರ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ವಿಧಿ 370 ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವಿಕೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಈಡೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಬಿಜೆಪಿಯ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ತಾತ್ವಿಕ ಗುರಿಗಳಲ್ಲಿ UCC ಕೂಡ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿಯು ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ UCCಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಮಾರ್ಚ್‌ ನಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತ್ ತನ್ನ UCC ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಪಾಸ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಸ್ವತಃ ಅಮಿತ್ ಶಾ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೂ ಒಂದೇ ಕಾನೂನು ಇರುವುದು ಪಕ್ಷದ ಬದ್ಧತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಅನುಷ್ಠಾನದ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಸಮಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, UCCಯು RSS ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆ. 2023ರಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ UCCಯನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಇದು ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಭಾಗದ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕ ಸಮಾಲೋಚನೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಮೂಲಗಳು ‘ದಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್’ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದವು. ಮೊದಲು ಬಿಜೆಪಿ ಆಡಳಿತವಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳೇ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರವು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರವಾದ ಕಾನೂನನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದು ಸಂಘದ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಮಾರ್ಚ್ 2024ರಲ್ಲಿ, ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಹೊಸಬಾಳೆ ಅವರು ಉತ್ತರಾಖಂಡದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಅದನ್ನು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅಮಿತ್ ಶಾ ಅವರ 2029ರ ಈ ಯೋಜನೆಯು, ಹಿಂದೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ತಂತ್ರವಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಕಾಲಮಿತಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ಬಿಜೆಪಿಯು ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ತರುವ ಬದಲು, ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ UCCಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ?

ಇದರ ಹಿಂದೆ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಮದುವೆ, ವಿಚ್ಛೇದನ, ದತ್ತು ಸ್ವೀಕಾರ, ಉಯಿಲು, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬದ ವಿಷಯಗಳು ಸಂವಿಧಾನದ ಸಮವರ್ತಿ ಪಟ್ಟಿಯ 5ನೇ ನಮೂದಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಇದು ಸಂಸತ್ತು ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆಗಳೆರಡಕ್ಕೂ ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ವಿವಿಧ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು, ಸ್ಥಳೀಯ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಜಟಿಲತೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಎದುರಿಸದೆ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ರಾಜ್ಯಗಳ ಮಾರ್ಗವು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದು UCCಯನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸಮಾನ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಲು ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

UCC ಎಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ? ಈ ಕಾನೂನುಗಳು ಏನು ಹೇಳುತ್ತವೆ?

ಉತ್ತರಾಖಂಡ, ಗುಜರಾತ್, ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ—ಬಿಜೆಪಿ ಆಡಳಿತವಿರುವ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳು UCC ಮಸೂದೆಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿವೆ. ಈ ಪೈಕಿ ಉತ್ತರಾಖಂಡದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಸ್ತುತ ಈ ಸಂಹಿತೆಯು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ.

ಜನವರಿ 2025ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ UCCಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿರುವ ಉತ್ತರಾಖಂಡವು, ಮದುವೆ, ವಿಚ್ಛೇದನ, ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಕುರಿತು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮದುವೆ ನೋಂದಣಿಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಲಿವ್-ಇನ್ ಸಂಬಂಧಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣವು ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ವಿಶೇಷತೆಯಾಗಿದೆ. ದಂಪತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಂತಹ ಸಂಬಂಧಗಳಿಂದ ಜನಿಸುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಾರ್ಚ್ 2026ರಲ್ಲಿ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಗುಜರಾತ್, ಮದುವೆ, ವಿಚ್ಛೇದನ, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಲಿವ್-ಇನ್ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೂ ದ್ವಿಪತ್ನಿತ್ವವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವ ಉತ್ತರಾಖಂಡ ಮಾದರಿಯನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಪಾಸ್ ಮಾಡಿದ ಅಸ್ಸಾಂ ಕೂಡ ಮದುವೆ, ವಿಚ್ಛೇದನ, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಲಿವ್-ಇನ್ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಲಿವ್-ಇನ್ ನೋಂದಣಿಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶವು, ಇದರೊಂದಿಗೆ ದತ್ತು ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, ತ್ರಿವಳಿ ತಲಾಖ್ ಮತ್ತು ನಿಖಾ ಹಲಾಲ ಕುರಿತಾದ ನಿಬಂಧನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ಕೂಡ ಲಿವ್-ಇನ್ ಸಂಬಂಧಗಳ ನೋಂದಣಿಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಗಳನ್ನು ಈ ಕಾನೂನುಗಳಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಉತ್ತರಾಖಂಡದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ಕಾನೂನು ನಿಬಂಧನೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೆಲವು ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ನಾಲ್ಕು ಸಂಹಿತೆಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದೇ ಆಗಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿಲ್ಲ.

ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯ ಮಿತ್ರಪಕ್ಷಗಳ ನಿಲುವೇನು?

ಬಿಜೆಪಿಯ UCCಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಲಿಂಗ ಸಮಾನತೆಯ ಸುಧಾರಣೆಯೇ ಅಥವಾ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಎಂದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿವೆ. ಗುಜರಾತ್ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ "ಮುಸ್ಲಿಂ ವಿರೋಧಿ" ಎಂದು ವಿರೋಧಿಸಿತು, ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇದು ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಅಜೆಂಡಾ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿತು. ಅಸ್ಸಾಂನ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಕೂಡ ವ್ಯಾಪಕ ಸಮಾಲೋಚನೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಬುಡಕಟ್ಟು ವಿನಾಯಿತಿ ಹಾಗೂ ಲಿವ್-ಇನ್ ಸಂಬಂಧಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದವು.

ಬಿಜೆಪಿಯ ಎನ್‌ಡಿಎ ಮಿತ್ರಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಈ ವಿಷಯವು ಹೆಚ್ಚು ಜಟಿಲವಾಗಿದೆ. UCCಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಹೇರುವ ಬದಲು ಒಮ್ಮತದ ಮೂಲಕ ರೂಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಜೆಡಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗೀಯ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವಿನ "ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಮತೋಲನವನ್ನು" UCC ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ಕಾನೂನು ಆಯೋಗಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ಟಿಡಿಪಿಯೂ ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಒಮ್ಮತಕ್ಕೆ ಕರೆ ನೀಡಿತ್ತು ಮತ್ತು 2024ರಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿತ್ತು.

UCC ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಇದು ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದೇಕೆ? ಕಾನೂನು ಆಯೋಗ ಹೇಳಿರುವುದೇನು?

ಸಂವಿಧಾನದ 44ನೇ ವಿಧಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಸಮಾನ ನಾಗರಿಕ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರಾಜ್ಯವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಇದು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ನೀತಿಯ ನಿರ್ದೇಶಕ ತತ್ವಗಳ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. 37ನೇ ವಿಧಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ನಿರ್ದೇಶಕ ತತ್ವಗಳು ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿವೆ, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಿಂದ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಚರ್ಚೆಯು, ಯಾವುದನ್ನು ಏಕರೂಪಗೊಳಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ಏಕರೂಪತೆಯನ್ನು ಧರ್ಮದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು ಹಾಗೂ ಬುಡಕಟ್ಟು ಸಮುದಾಯಗಳ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಸುತ್ತ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ. UCC ಎಂದರೆ ಏನಿರಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಸಂವಿಧಾನ ಸಭೆಯಲ್ಲೇ ಯಾವುದೇ ಒಮ್ಮತವಿರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇದುವೇ UCCಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಕುಟುಂಬ ಕಾನೂನಿನ ಸುಧಾರಣೆಯ ಕುರಿತು 2018ರ ತನ್ನ ಸಮಾಲೋಚನಾ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ 21ನೇ ಕಾನೂನು ಆಯೋಗವು, ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ UCC "ಅಗತ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ, ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವೂ ಅಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಿತ್ತು. ಭಾರತದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಜೊತೆಗೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಾನೂನುಗಳಲ್ಲಿರುವ ತಾರತಮ್ಯದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅದು ವಾದಿಸಿತ್ತು.

ಸಮುದಾಯಗಳ "ನಡುವಿನ ಸಮಾನತೆ"ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣಿನ ನಡುವೆ "ಸಮುದಾಯಗಳ ಒಳಗೆ ಸಮಾನತೆ"ಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕರೂಪತೆಯನ್ನು ಹೇರುವ ಬದಲು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರುವುದಕ್ಕೆ ಇದು ಒತ್ತು ನೀಡಿತ್ತು. ಬುಡಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ಸಮುದಾಯಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ರಕ್ಷಣೆಗಳನ್ನು ಇದು ಒಂದು ಜಟಿಲ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿತ್ತು.

22ನೇ ಕಾನೂನು ಆಯೋಗವು 2023ರಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಮತ್ತು ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಹೊಸ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿತು. 2018ರ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆದು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಳೆದಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಅದು ತಿಳಿಸಿತ್ತು.

ಸೌಜನ್ಯ: indianexpress.com