ಜೀತದ ಸಂಕೋಲೆಯಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಬದುಕಿನತ್ತ...
ಬಿರ್ಸಾ ಮುಂಡಾ ಜಯಂತಿಯಂದು 68 ಬುಡಕಟ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹೆಜ್ಜೆ

ಭಾರತದ ಆದಿವಾಸಿ ಮತ್ತು ಬುಡಕಟ್ಟು ಸಮುದಾಯಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಹೋರಾಟದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಬಿರ್ಸಾ ಮುಂಡಾ ಅವರ ಹೆಸರು ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದೆ. ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಡಳಿತ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಆದಿವಾಸಿಗಳ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ನಿರಾಕರಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ ಬಿರ್ಸಾ ಮುಂಡಾ ಅವರ ಜನ್ಮದಿನವಾದ ನವೆಂಬರ್ 15ರಂದು ಕೊಡಗು ಜಿಲ್ಲೆಯ 68 ಬುಡಕಟ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರ ಬದುಕಿನತ್ತ ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನಿಟ್ಟಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ.
ಕೊಡಗು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕಾಫಿ ತೋಟಗಳ ಎಸ್ಟೇಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಲೈನ್ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಶೋಷಣೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಅವಲಂಬನೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯಂತಹ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ 68 ಬುಡಕಟ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳು ತಾವು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಲೈನ್ ಮನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನು ಸರಂಜಾಮುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಿರುನಾಣಿ ಗ್ರಾಮದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಂದಾಯ ಭೂಮಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಗುಡಿಸಲುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಈ ಕುಟುಂಬಗಳು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿವೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ವಾಸಸ್ಥಳ ಬದಲಾವಣೆಯ ಘಟನೆಯಲ್ಲ. ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಅವಲಂಬನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಸಮುದಾಯಗಳು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ತಾವೇ ಮುಂದಾಗಿರುವ ಮಹತ್ವದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿದೆ.
ತಲೆಮಾರುಗಳ ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸತಿಗಾಗಿ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟ
ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿವಿಧ ಎಸ್ಟೇಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಮುದಾಯಗಳ ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ದಶಕಗಳಿಂದ ಲೈನ್ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಿವೆ. ವಸತಿ, ಭೂಮಿ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆಯಂತಹ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ.
ಜೀತ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ, ಸ್ವಂತ ವಸತಿ, ಪುನರ್ವಸತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವಯುತ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಹಾಗೂ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಸ್ಪಂದನ ದೊರೆಯದಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ.
ಒಂದು ಕಡೆ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಎಸ್ಟೇಟ್ಗಳ ಲೈನ್ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವಲಂಬಿತ ಬದುಕು ನಡೆಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ-ಇಂತಹ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ಈ ಸಮುದಾಯಗಳು ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿವೆ. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸರಕಾರದ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿರುವ ಜನರು ಇಂದು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಸಂಘಟಿತರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಮಗೂ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಸಂವಿಧಾನಬದ್ಧ ಹಕ್ಕುಗಳಿವೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.
68 ಕುಟುಂಬಗಳ ಸಂಘಟಿತ ಹೆಜ್ಜೆ
ಬಿರ್ಸಾ ಮುಂಡಾ ಜಯಂತಿಯಂದು ಹೊಸ ಬದುಕಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳ ವಿವರ ಹೀಗಿದೆ:
ಪಣಿಯ ಸಮುದಾಯ - 46 ಕುಟುಂಬಗಳು
ಯರವ ಸಮುದಾಯ -15 ಕುಟುಂಬಗಳು
ಬೆಟ್ಟಕುರುಬ ಸಮುದಾಯ -3 ಕುಟುಂಬಗಳು
ಜೇನುಕುರುಬ ಸಮುದಾಯ -4 ಕುಟುಂಬಗಳು
ಒಟ್ಟು - 68 ಬುಡಕಟ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳು.
ಈ ಕುಟುಂಬಗಳ ಸ್ಥಳಾಂತರವು ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಒಟ್ಟು ಮೊತ್ತವಲ್ಲ. ಅದು ಸಮುದಾಯದ ಸಂಘಟಿತ ಜಾಗೃತಿ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳ ಅರಿವಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದೆ. ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಮನೋಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಈ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮುಂದಡಿಯಿಟ್ಟಿವೆ.
ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಗೌರವಯುತ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಸಮಾನತೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಘನತೆಯಿಂದ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 14 ಸಮಾನತೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನು, ವಿಧಿ 21 ಜೀವಿಸುವ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಧಿ 23 ಮಾನವ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆ ಮತ್ತು ಬಲವಂತದ ದುಡಿಮೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ. ಜೀತ ಪದ್ಧತಿಯ ನಿರ್ಮೂಲನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಜೀತ ಪದ್ಧತಿ ರದ್ದತಿ ಕಾಯ್ದೆ-1976 ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ, ಹಲವು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಅವಲಂಬನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕ ಹಾಗೂ ಬುಡಕಟ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕೇವಲ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ, ಮಾನವ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.
ಡಾ. ಬಿ.ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸಂಘಟಿತ ಹೋರಾಟದ ಆಶಯಗಳು ಇಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿವೆ. ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಾವೇ ಜಾಗೃತರಾಗಿ ಸಂಘಟಿತರಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಈ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮುಂದುವರಿದಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯ.
ಸರಕಾರದ ಮುಂದಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು
ಈ 68 ಕುಟುಂಬಗಳು ಎಸ್ಟೇಟ್ಗಳ ಲೈನ್ಮನೆಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಂದಾಯ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರ ಬದುಕಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಈಗ ಸರಕಾರದ ಮೇಲಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರ ತಕ್ಷಣ ಕೆಳಗಿನ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು:
1. ಶಾಶ್ವತ ಪುನರ್ವಸತಿ: 68 ಕುಟುಂಬಗಳ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಅರ್ಹ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಪುನರ್ವಸತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.
2. ವಸತಿಗಾಗಿ ನಿವೇಶನ ಹಕ್ಕು: ಬಿರುನಾಣಿ ಗ್ರಾಮದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಂದಾಯ ಭೂಮಿಯ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಅರ್ಹ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ವಸತಿಗಾಗಿ ನಿವೇಶನಗಳನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡಬೇಕು. ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ಸರಕಾರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.
3. ಶಾಶ್ವತ ಮನೆ ನಿರ್ಮಾಣ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅರ್ಹ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಸರಕಾರದ ವಸತಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮನೆ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ ಅನುದಾನ ಮತ್ತು ನೆರವು ಒದಗಿಸಬೇಕು.
4. ಮೂಲಭೂತ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು: ಪುನರ್ವಸತಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ವಿದ್ಯುತ್, ರಸ್ತೆ, ಚರಂಡಿ, ಶೌಚಾಲಯ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.
5. ಜೀತ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತಿ: ಜೀತ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ಬಲವಂತದ ದುಡಿಮೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾನೂನುಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಿ, ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಅರ್ಹರಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸತಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.
6. ಜೀವನೋಪಾಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಭದ್ರತೆ: ಎಸ್ಟೇಟ್ಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಆದಾಯದ ಮೂಲಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ಪರ್ಯಾಯ ಜೀವನೋಪಾಯ, ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು.
7. ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ: ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನ, ವಸತಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸೌಲಭ್ಯ ಹಾಗೂ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.
8. ಸಮುದಾಯದ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ: ಪುನರ್ವಸತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು, ಸಮುದಾಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಬೇಕು.
9. ಕಾಲಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಕ್ರಮ: ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತ, ಕಂದಾಯ ಇಲಾಖೆ, ಕಾರ್ಮಿಕ ಇಲಾಖೆ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇಲಾಖೆಗಳ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಮನ್ವಯ ಸಮಿತಿ ರಚಿಸಿ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ವಸತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.
ಬುಡಕಟ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಸಂಘಟಿತರಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕೇವಲ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ದಶಕಗಳ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸರಕಾರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ವಸತಿ ಮತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯದ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಜನರು ಇಂತಹ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಸರಕಾರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಜಾಗೃತಿಗೊಳಿಸಿ, ಸಂಘಟಿಸಿ, ಅವರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಹೋರಾಟಗಾರರು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯದ ಮುಖಂಡರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹವಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ಸಂಘಟಿತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಬುಡಕಟ್ಟು ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕುಗಳ ಅರಿವು ಮತ್ತು ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಭರವಸೆ
ಬಿರ್ಸಾ ಮುಂಡಾ ಜಯಂತಿಯಂದು ಕೊಡಗಿನ 68 ಬುಡಕಟ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳು ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ಈ ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಶೋಷಣೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ, ಅವಲಂಬನೆಯಿಂದ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಯಿಂದ ಘನತೆಯ ಬದುಕಿನತ್ತ ಸಾಗುವ ಈ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಸರಕಾರ, ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.
ಈ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಆಶ್ರಯವಲ್ಲ, ಶಾಶ್ವತ ವಸತಿ, ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಭೂಮಿಯ ಹಕ್ಕು, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ ದೊರೆತಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕನಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಿರ್ಸಾ ಮುಂಡಾ ಅವರ ಹೋರಾಟದ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವುದೆಂದರೆ ಆದಿವಾಸಿ ಸಮುದಾಯಗಳ ಭೂಮಿ, ಅರಣ್ಯ, ಜೀವನೋಪಾಯ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಘನತೆಯ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಾಗಿದೆ.






