ಸಂಪತ್ತಿನ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಡತನದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ!

ಒಂದು ದೇಶದ ನೆಲದಡಿಯಲ್ಲಿ ತೈಲದ ಸಾಗರವಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಜನರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ದೇಶದ ಸಮಸ್ಯೆ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಆಡಳಿತ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಾಗಿದೆ.

ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಬಡ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಹೆಸರು ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಕೇವಲ ಬಡತನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಕಥೆ ಬಡತನದ ಕಥೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಆರ್ಥಿಕತೆ, ರಾಜಕೀಯ, ಭೌಗೋಳಿಕತೆ, ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರ, ಅಂತರ್‌ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಜೀವಂತ ಅಧ್ಯಯನವಾಗಿದೆ. ಈ ದೇಶವು ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ: ‘‘ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಯಾವುದು? ನೆಲದಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ತೈಲವೇ ಅಥವಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜನರೇ?’’

ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮವು ಪ್ರಮುಖ ಧರ್ಮವಾಗಿದೆ. ವಿವಿಧ ಅಂದಾಜುಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ದೇಶದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಸುಮಾರು ಶೇ. 60ರಿಂದ ಶೇ. 70 ಜನರು ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಥೊಲಿಕ್, ಆಂಗ್ಲಿಕನ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಪಂಥಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿವೆ. ಸುಮಾರು ಶೇ. 30 ಜನರು ಸ್ಥಳೀಯ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಸ್ಲಿಮರ ಸಂಖ್ಯೆ ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದು, ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಸುಮಾರು ಶೇ. 5ರಿಂದ 6ರಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ವೈವಿಧ್ಯವಿದ್ದರೂ, ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಪ್ರಮುಖ ಸವಾಲು ಧರ್ಮವಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಜನಾಂಗೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು, ಬಡತನ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕೊರತೆಯಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವು ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಭಜನೆಗಿಂತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ.

2011ರ ಜುಲೈ 9ರಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಯುದ್ಧ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜೀವಹಾನಿ ಮತ್ತು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ತ್ಯಾಗಗಳ ನಂತರ ಜನರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದಿನ ದೇಶದ ಜನರು ಹೊಸ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸು ಕಂಡರು. ತೈಲದ ಸಂಪತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತವೆ, ಯುವಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ದೇಶ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೊಸ ಮಾದರಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮೂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಿರಾಶೆಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು.

ಇಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್ ಅಪಾರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಬಡತನ, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಹಸಿವು, ಅನಕ್ಷರತೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಆರ್ಥಿಕಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ‘Resource Curse’ ಅಥವಾ ‘ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಶಾಪ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜನರು ತೈಲ, ಬಂಗಾರ ಅಥವಾ ಖನಿಜ ಸಂಪತ್ತು ಇದ್ದರೆ ದೇಶ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ರಾಜಕೀಯ ಪೈಪೋಟಿ, ಅಧಿಕಾರದ ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ. ಸಂಪತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಾಧನವಾಗುವ ಬದಲು ಅಧಿಕಾರದ ಹೋರಾಟದ ಕೇಂದ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬಹುಭಾಗ ತೈಲದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಸರಕಾರದ ಆದಾಯದಲ್ಲಿ ತೈಲದ ಪಾಲು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಆದರೆ ಒಂದು ದೇಶವು ಒಂದೇ ಆದಾಯದ ಮೂಲದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾದಾಗ ಅದು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ತೈಲದ ಅಂತರ್‌ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬೆಲೆ ಏರಿದರೆ ದೇಶದ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಬೆಲೆ ಕುಸಿದರೆ ಆದಾಯ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಕೃಷಿ, ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಸೇವಾ ವಲಯ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಮತ್ತು ನವೋದ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ವೈವಿಧ್ಯಗೊಳಿಸಿವೆ. ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್ ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.

ಯಾವುದೇ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿರತೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೂಡಿಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿತು. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆದ ಪೈಪೋಟಿ ದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಿಂಸಾಚಾರದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿತು. ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ನಿರಾಶ್ರಿತರಾದರು. ಒಂದು ದೇಶದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಹೂಡಿಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ಮೊದಲಿಗೆ ನೋಡುವುದು ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು. ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ವೇಗವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತವೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಅನುಭವವು ಶಾಂತಿ ಕೇವಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪತ್ತೂ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಭೌಗೋಳಿಕತೆಯೂ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ. ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಮುದ್ರ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲ. ಸಮುದ್ರ ತೀರವಿಲ್ಲದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅಂತರ್‌ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತವೆ. ತಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ರಫ್ತು ಮಾಡಲು ಇತರ ದೇಶಗಳ ಬಂದರುಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ವ್ಯಾಪಾರ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಭೌಗೋಳಿಕತೆಯ ಪಾತ್ರ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ದೇಶದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ. ಉತ್ತಮ ರಸ್ತೆ, ರೈಲುಮಾರ್ಗ, ವಿದ್ಯುತ್, ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಮತ್ತು ನೀರಾವರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನರನಾಡಿಗಳಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಆರ್ಥಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಿಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ರೈತರು ತಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಶಿಕ್ಷಣದ ಅವಕಾಶಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಸಮರ್ಪಕ ಸೇವೆ ನೀಡಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತವೆ.

ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್ ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ದೂರ ಸಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವದ ಅನೇಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಶಿಕ್ಷಣವು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಚಿಂತನೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ನವೋದ್ಯಮದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಕ್ಕಳು ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗಳ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಅಭಾವ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸವಾಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳ ಕೊರತೆ, ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಅಭಾವ ಮತ್ತು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳು ಜನರ ಜೀವನಮಟ್ಟವನ್ನು ಹಿಂದುಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಒಂದು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಉತ್ಪಾದಕತೆ ಅದರ ಜನರ ಆರೋಗ್ಯದೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಜನರು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲರು. ಹೀಗಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ವೆಚ್ಚವಲ್ಲ; ಅದು ಭವಿಷ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಹೂಡಿಕೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ವಿರೋಧಾಭಾಸವೆಂದರೆ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರ. ದೇಶವು ವಿಶಾಲ ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರಿನ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳೂ ಇವೆ. ಕೃಷಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರ ಹವಾಮಾನವೂ ಇದೆ. ಆದರೂ ದೇಶವು ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ಹಸಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿವೆ. ಇದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಕೊರತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ; ಅವುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಕೊರತೆಯಾಗಿದೆ.

ಅಂತರ್‌ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕೀಯವೂ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ತೈಲ ಸಂಪತ್ತು ಇರುವ ಕಾರಣ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿವೆ. ಜಾಗತಿಕ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದೇ ಸಂಪತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಭಾವಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಒಳಪಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೇಶ ತನ್ನ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿರದಿದ್ದರೆ ಅದರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊರಗಿನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಬಹುದು.

ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಕಥೆ ಭಾರತದಂತಹ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಪಾಠಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಅಪಾರ ಯುವಜನಸಂಖ್ಯೆ ಇದೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಿವೆ. ಕೃಷಿಯಿದೆ. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿವೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿಡಲು ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಬಲವರ್ಧನೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಫಲ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕು.

ಇಂದು ವಿಶ್ವವು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಆರ್ಥಿಕತೆ, ಹಸಿರು ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಇನ್ನೂ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಜಾಗತಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯ ವಾಸ್ತವ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪತ್ತು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಡತನ-ಇದು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಶತಮಾನದ ದೊಡ್ಡ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆದಾಯದ ಹೆಚ್ಚಳವಲ್ಲ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಒಬ್ಬ ರೈತ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು. ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ ಪಡೆಯುವುದು. ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ತನ್ನ ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯುವುದು. ಒಬ್ಬ ನಾಗರಿಕ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವುದು. ಈ ಮಾನವೀಯ ಆಯಾಮಗಳಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ದೇಶವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವೆಂದರೆ, ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತ, ಶಾಂತಿ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಜಪಾನ್, ಸಿಂಗಾಪುರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದಂತಹ ದೇಶಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ವಿಶ್ವದ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾಗಿವೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು ಹೊಂದಿರುವ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಇನ್ನೂ ಬಡತನದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಹೋರಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ದುರಂತವೆಂದು ನೋಡುವುದು ತಪ್ಪು. ಅದು ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪಾಠ. ಅದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಸಂಪತ್ತಿನ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿರತೆಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಕಥೆಯು ವಿಶ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತು, ತೈಲ, ಖನಿಜಗಳು ಅಥವಾ ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ದೇಶವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತ, ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿರತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೇ ನಿಜವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಂಪತ್ತು. ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್ ಅಪಾರ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವುದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭವಿಷ್ಯವು ಅದರ ನೆಲದಡಿಯ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಅದರ ಜನರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಕನಸುಗಳು ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ಸುಡಾನ್‌ನ ಅನುಭವವು ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಹೌದು, ಒಂದು ಪಾಠವೂ ಹೌದು-ಶಾಂತಿ, ಸುಶಾಸನ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಮೃದ್ಧಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.