ಜಿಡಿಪಿಗೆ ರಾಕೆಟ್ ವೇಗ: ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಹಿಂದಿನ ವಾಸ್ತವವೇನು?

ಆರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಜಗತ್ತಿನ ಬಹುತೇಕ ಆರ್ಥಿಕ ಪಂಡಿತರು ಭಾರತದ ಜಿಡಿಪಿ ಶೇಕಡಾ 6ಕ್ಕೆ ಕುಸಿಯಲಿದೆ ಎಂದು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದಿದ್ದರು.
ಯುದ್ಧದ ಭೀತಿಯಿಂದ ತೈಲ ಆಮದು ದುಬಾರಿಯಾಗಿ ದೇಶದ ಖಜಾನೆ ಬರಿದಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇತ್ತು.
ಮೇ 11ರಂದು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರು ದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಬೆಲ್ಟ್ ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿ ಎಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದರು.
ಚಿನ್ನದ ಖರೀದಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಇಂಧನ ಉಳಿಸಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆ ಬಳಸಿ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ಈಗ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೊದಲ ತ್ರೈಮಾಸಿಕದ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಇಡೀ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನೇ ಉಲ್ಟಾ ಮಾಡಿವೆ.
ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಂದಾಜಿಸಿದ್ದ ಶೇ. 7ರ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಭಾರತದ ನೈಜ ಜಿಡಿಪಿ ಶೇಕಡಾ 7.8ರಷ್ಟು ಜಿಗಿದಿದೆ.
ಇದು ವೈದ್ಯರು ರೋಗಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸೂಚಿಸಿದಾಗ ಆತ ಮ್ಯಾರಥಾನ್ ಓಡಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡು ಬಂದಂತಿದೆ.
ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಈ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಓಟಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಕಾರಣಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿವೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ 2024ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ನಿಂದ 2025ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ನಡುವೆ ರೆಪೋ ದರವನ್ನು 125 ಬೇಸಿಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್ಗಳಷ್ಟು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿತ್ತು.
ಬಡ್ಡಿದರ ಇಳಿಕೆಯಾದಾಗ ಜನರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಸಾಲ ಅಗ್ಗವಾಯಿತು.
ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಯಮದಂತೆ ಈ ಬಡ್ಡಿದರ ಕಡಿತದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮ ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಖರೀದಿ ಮತ್ತು ಹೂಡಿಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಫೋಟಗೊಂಡಿದೆ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಜಿಎಸ್ಟಿ ದರಗಳಲ್ಲಿನ ಕಡಿತ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಖರೀದಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ವಿಧಿಸಿದ್ದ ಸುಂಕಗಳು ರದ್ದಾದ ನಂತರ ಭಾರತದಿಂದ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ರಫ್ತು ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಏರಿಕೆಯಾಯಿತು.
ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ ಕೈಗಾರಿಕೋದ್ಯಮಿಗಳು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ದುಬಾರಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿ ದಾಸ್ತಾನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಫ್ರಂಟ್ ಲೋಡಿಂಗ್ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಲಯವು ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಶೇ. 8.3ರಿಂದ ಶೇ. 9.2ಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಸೇವಾ ವಲಯವು ಶೇ. 8ರಿಂದ ಶೇ. 10ಕ್ಕೆ ಅಸಾಧಾರಣ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕಂಡಿತು.
ಆದರೆ ಈ ಸಂಭ್ರಮದ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಗಣಿತ ಅಡಗಿದೆ.
ಸರಕಾರದ ಪ್ರಕಾರ ನೈಜ ಜಿಡಿಪಿ ಶೇ. 7.8ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ, ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ ನಾಮಿನಲ್ ಜಿಡಿಪಿ ಶೇ. 10.3ರಷ್ಟಿದೆ. ನೈಜ ಜಿಡಿಪಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲು ಬಳಸಲಾದ ಹಣದುಬ್ಬರ ಕೇವಲ ಶೇಕಡಾ 2.5 ಮಾತ್ರ.
ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೈಜ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ತರಕಾರಿ, ಬೇಳೆಕಾಳು ಖರೀದಿಸುವಾಗ ಅನುಭವಿಸುವ ಚಿಲ್ಲರೆ ಹಣದುಬ್ಬರಕ್ಕೂ, ಜಿಡಿಪಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಈ ಶೇ. 2.5ರ ಹಣದುಬ್ಬರಕ್ಕೂ ಭೂಮಿ-ಆಕಾಶದಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.
ಹೋಟೆಲ್ ಮೆನುವಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ರಿಯಾಯಿತಿ ದರ ತೋರಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಬಿಲ್ ಕೊಡುವಾಗ ಸೇವಾ ಶುಲ್ಕ ಸೇರಿಸಿದಂತೆ ಸರಕಾರದ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯನ ಕಿಸೆಯ ವಾಸ್ತವ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿದೆ.
ವಿದೇಶಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಚಮತ್ಕಾರ ನಡೆದಿದೆ.
ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ದುಬಾರಿಯಾದಾಗ ಭಾರತದ ಕರೆಂಟ್ ಅಕೌಂಟ್ ಡೆಫಿಸಿಟ್ ಅಥವಾ ಚಾಲ್ತಿ ಖಾತೆ ಕೊರತೆ ಮಿತಿಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಆರ್ಬಿಐ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಕೊರತೆ ಜಿಡಿಪಿಯ ಕೇವಲ ಶೇ. 0.3ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದೆ.
ಈ ಪವಾಡಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಐಟಿ ವಲಯ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಅನಿವಾಸಿ ಭಾರತೀಯರು ಕಳುಹಿಸಿದ ಡಾಲರ್ಗಳು.
ಭೌತಿಕ ಸರಕುಗಳ ಆಮದಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಾರೀ ನಷ್ಟವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸೇವೆಗಳ ರಫ್ತು ಸರಿದೂಗಿಸಿದೆ.
ರೋಗಿಯು ಗಂಭೀರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಆಕ್ಸಿಜನ್ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಜೀವ ಉಳಿಸಿದಂತೆ ಸೇವಾ ವಲಯವು ದೇಶದ ವ್ಯಾಪಾರ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದೆ.
ಹಾಗಾದರೆ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿಲ್ಲದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಹಂತ ತಲುಪಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಅಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿಲ್ಲ.
ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಒಟ್ಟಾರೆ ಚಿಲ್ಲರೆ ಹಣದುಬ್ಬರ ಶೇ. 4ರ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿದೆ.
ಆದರೆ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆಹಾರೇತರ ಸರಕುಗಳ ನೈಜ ಹಣದುಬ್ಬರ ಶೇ. 5.4ರಷ್ಟಿತ್ತು.
ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಒಟ್ಟಾರೆ ಹಣದುಬ್ಬರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸೇವಾ ವಲಯದ ಹಣದುಬ್ಬರ ಕೇವಲ ಶೇ. 2.5ರಷ್ಟಿರುವುದು.
ಚಿಲ್ಲರೆ ಹಣದುಬ್ಬರದ ಮಾಪಕದಲ್ಲಿ ಸೇವಾ ವಲಯಕ್ಕೆ ಶೇ. 33ರಷ್ಟು ತೂಕವಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಂಕಿ-ಅಂಶವನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ಹಿಡಿದಿದೆ.
ಮೈತುಂಬಾ ಜ್ವರವಿದ್ದರೂ ಥರ್ಮಾಮೀಟರ್ ಅನ್ನು ತಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿ ತಾಪಮಾನ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದಾಗಿದೆ.
ಎಚ್ಎಸ್ಬಿಸಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿರುವಂತೆ ಇಡೀ ಭಾರತೀಯ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಈಗ ಸೇವಾ ವಲಯವೆಂಬ ಒಂದೇ ಒಂದು ಊರುಗೋಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ.
ಎಐ ಆಗಮನದಿಂದ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ರಫ್ತಿಗೆ ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಸೇವಾ ವಲಯದ ಹಣದುಬ್ಬರ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಈ ಸುಂದರ ಆರ್ಥಿಕ ಗುಳ್ಳೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಒಡೆದುಹೋಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ನಾಮಿನಲ್ ಜಿಡಿಪಿ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗದಿರುವುದು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸರಕಾರ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮತ್ತೆ ಬಡ್ಡಿದರಗಳನ್ನು ಏರಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಬಹುದು.
ಮೇಲ್ನೋಟದ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಉತ್ಸವದ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯನ ಕಿಸೆಯ ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ವಲಯದ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ಅವಲಂಬನೆ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಅಸಲಿ ಸವಾಲನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಲೇ ಇವೆ.






