ನಿಯಂತ್ರಣದ ಗೀಳಿನ ವಿಕಾರಗಳು

ಕನಿಷ್ಠ ಈಗೊಂದು ವರ್ಷದಿಂದ, ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಉತ್ತಮವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ರೂಪಾಯಿ ದುರ್ಬಲವಾಗಿತ್ತು, ಹೂಡಿಕೆ ಹೊರಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು, ಖಾಸಗಿ ದೇಶೀಯ ಹೂಡಿಕೆ ಮಂದಗತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು, ಬಳಕೆಯ ಬೇಡಿಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿತ್ತು, ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇತ್ತು, ಶ್ರೀಮಂತರು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೊಂದು ಶ್ರೀಮಂತರಲ್ಲದವರ ನಡುವಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯು ಉದ್ಯಮ ಮಾದರಿಗೆ ಒಡ್ಡುವ ಬೆದರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಉನ್ನತ ಐಟಿ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಷೇರು ಮೌಲ್ಯಗಳು ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಷೇರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಈ ಬಹುವಿಧದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿತು. ಮುಖ್ಯ ಸೂಚ್ಯಂಕಗಳು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು.

ಈ ಬಹುವಿಧದ ಸವಾಲುಗಳ ಅರಿವು, ನಾವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಆಳವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ವೃತ್ತಿಪರ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಮೋದಿ ಸರಕಾರವನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಲೇಖನಗಳ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇರಾನ್ ವಿರುದ್ಧ ಅಮೆರಿಕದ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ನಂತರ ಇಂತಹ ಲೇಖನಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ಇದು ತೈಲ, ಅನಿಲ, ರಸಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಇತರ ಸರಕು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಮತೋಲನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕೊರತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಯುದ್ಧವು ಹಣ ರವಾನೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಇದು ನಮ್ಮ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಮೀಸಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಸುಧಾರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಸ್ಟಮ್ಸ್ ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಹಾಗೂ ಜಾರಿ ನಿರ್ದೇಶನಾಲಯದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರತೀಕಾರಕವಾಗಿಸುವುದು, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, ಕಾರ್ಮಿಕ ತೀವ್ರ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು, ಹೂಡಿಕೆದಾರರಿಗೆ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕೆಲವು ಅನುಕೂಲಕರ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭದಾಯಕ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡುವುದು, ರಸಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು, ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷದ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಚಿವಾಲಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಳಪೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಬದಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥ ಮತ್ತು ಅರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತರುವುದು ಸೇರಿವೆ.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಮುಖ ನೀತಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ ಶಿಫಾರಸುಗಳು ಜಾತಿ, ಲಿಂಗ, ಧರ್ಮ, ಪ್ರದೇಶ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಎಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯರ ಕಲ್ಯಾಣ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅವರ ಸಲಹೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದು ಸಲಹೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದೆಂದರೆ, ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಗಾಳಿ, ನೀರು, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳ ಅವನತಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ಕ್ರಮ ಅಗತ್ಯ.

ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರವು ಈ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಸರಕಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾದ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಗೃಹ ಸಚಿವ ಅಮಿತ್ ಶಾ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ, ಉತ್ತರವು ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಧಾನಿ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಕಾಲ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಯಾವುದೇ ವಿಧಾನದಿಂದ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವುದು. ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ‘ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಮಂಡಲ’ಕ್ಕೆ ಭಡ್ತಿ ನೀಡಲು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದ 75ನೇ ನಿವೃತ್ತಿ ವಯಸ್ಸನ್ನು ದಾಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಅವರು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಿಡುವ ಯಾವುದೇ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸತತ ನಾಲ್ಕನೇ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯೂ ಅವರದಾಗಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೆಹರೂ ಅವರನ್ನು ಅವರು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದರೂ, ಆಳದಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸೂಯೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಮೋದಿಯವರ ಎರಡನೇ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯೆಂದರೆ, ಅವರ ಸುತ್ತಲಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಪಂಪ್ಗಳು, ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು, ರೈಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ಹಲವಾರು ಇತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಚಿತ್ರಗಳೇ ಇದ್ದು, ಅವರ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯವರ ದುರಹಂಕಾರವು ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿದೆ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಗಮನದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿರಲು, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ರಚಿಸುವುದು ಮೋದಿಯವರ ಮೂರನೆಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ. 2014ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ‘ಸಬ್ಕಾ ಸಾಥ್, ಸಬ್ಕಾ ವಿಕಾಸ್’ಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಆ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಬಹುಬೇಗ ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಅವರು ಈಗ ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದೂಗಳ ನಾಯಕ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಯೋಧ್ಯೆ ರಾಮ ಮಂದಿರದ ಉದ್ಘಾಟನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾರಂಭಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ಅವರ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಸೋಮನಾಥ ದೇವಾಲಯದ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣದ 75ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಸುತ್ತಲಿನ ಬೃಹತ್ ಪ್ರಚಾರದ ಬಿರುಸಿನ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.

ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಮೂರು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅಮಿತ್ ಶಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎರಡನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಮಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತತೆಯ ಪ್ರಚಾರ. ಚುನಾವಣಾ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಸರಕಾರಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಭಾವವು, ಅವರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಮೋದಿಯವರ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸಾಧನವಾಗಿ ನೋಡುವ ಬದಲಾಗಿ ಮೋದಿಯವರ ಅನಿವಾರ್ಯ ರಾಜಕೀಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೋದಿಯಂತೆಯೇ, ಅಮಿತ್ ಶಾ ಕೂಡ ಹಿಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಇತರ ಧರ್ಮದ ಜನರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆಯ ನಾಗರಿಕರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ, ಅವರು ಈ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ನಾಯಕನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಉಗ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಗೃಹ ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಶಾ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಗೀಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇದುವರೆಗೆ ಅವರು ನಾಲ್ಕು ವಿಭಿನ್ನ ಆದರೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಏಕೀಕೃತ ಹಿಂದೂ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ನಿರ್ಮಾಣದ ಮೂಲಕ. ಹಿಂದೂಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಂದ ಮುಳುಗಿಹೋಗುವ ಭಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ. 60 ಜನರು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಮತ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಒಟ್ಟಾರೆ ಮತ ಹಂಚಿಕೆಯು ಸುಮಾರು ಶೇ. 45 ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಫಸ್ಟ್ ಪಾಸ್ಟ್ ದಿ ಪೋಸ್ಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಕು. ಎರಡನೆಯದು ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ರೈತರಂತಹ ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ನಿಯಮಿತ ಹಣ ಒದಗಿಸುವುದು. ಇದು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸರಕಾರವು ನಮಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಏನನ್ನಾದರೂ ನೀಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಮತದಾರರಿಗೆ ಅನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮೂರನೆಯದು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಮತ್ತು ಜಾರಿ ನಿರ್ದೇಶನಾಲಯದಂತಹ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಸುವುದು. ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ಆಯ್ದ ಗುಂಪನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು. ಅವರು ಪಡೆಯುವ ಎಲ್ಲಾ ವಿನಾಯಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ನಿಧಿಗೆ ಉದಾರವಾಗಿ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಬರಹವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಕೊನೆಯ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಾತು ಸೂಕ್ತ. ಭಾರತ ಸರಕಾರದ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯ ಆರ್ಥಿಕ ಸಲಹೆಗಾರರೊಬ್ಬರು ಒಮ್ಮೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ 2ಎ ಮಾದರಿಯ ಕಳಂಕಿತ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅಮೆರಿಕ ಸರಕಾರದ ವ್ಯಾಪಾರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಹದಿನೈದು ಉದ್ಯಮಿಗಳು ದೇಶವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಸ್ನೇಹಿತ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಹೊಂದಿರುವವರು ಏಳು ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. 2 ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ 7 ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ 15 ಆಗಿರಲಿ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ಅಸಮಾನ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವವರು ಕೇವಲ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಮಾತ್ರ. ದೇಶವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಒಂದು ಒಲಿಗಾರ್ಕಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಸವಲತ್ತು ಪಡೆದವರು ಸರಕಾರದಿಂದ ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಜೂನ್ 2013ರಲ್ಲಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು 14 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಿಜೆಪಿ ಕೇವಲ 4 ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಬಿಜೆಪಿ ಸತತವಾಗಿ ಮೂರು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದೆ ಮತ್ತು ಈಗ 22 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೇವಲ 5 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದೆ. ಈ ಅಸಾಧಾರಣ ಬದಲಾವಣೆಯು ಭಾಗಶಃ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಅಸಮರ್ಥ ನಾಯಕತ್ವದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗವು ಮೋದಿ-ಶಾ ಬಿಜೆಪಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಗೆಲುವಿನ ಸೂತ್ರದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ, ಹಿಂದುತ್ವ ಜೊತೆಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರೋನಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ.

ಮೋದಿ-ಶಾ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರದ ಕ್ರೋಡೀಕರಣವು ಪತ್ರಿಕಾ ಸಾತಂತ್ರ್ಯ ನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಗೋದಿ ಮೀಡಿಯಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಪ್ರಚಾರದಿಂದ ಸುಗಮವಾಗಿದೆ. ದೂರದರ್ಶನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಸರಕಾರವು ನಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮೀರಿ, ಸುದ್ದಿ ನಿರೂಪಕರನ್ನು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ದೋಷಗಳು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯಗಳ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸುವ ದಾಳಿಕೋರರನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಸರಕಾರವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ನಡುವೆ, ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಕಳಪೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಕೊಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಮತ್ತು ತೈಲ ಬೆಲೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಏರಿದರೆ ಅದು ಕೆಳಮುಖ ಸುರುಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ನೀತಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ರಚನಾತ್ಮಕ ಸುಧಾರಣಾ ಪ್ರಸ್ತಾವಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಆಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಸರಕಾರವು ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು. ಟೀಕಾಕಾರರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು, ಕೆಲವು ಆಲಂಕಾರಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ (ವದಂತಿಗಳು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗಿದ್ದರೆ) ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವರಾಗಿ ಪಕ್ಷೇತರ ವೃತ್ತಿಪರರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಂಪುಟ ಪುನರ್ ರಚನೆ. ಆದರೂ ತಜ್ಞರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ನಿಜವಾದ, ಗಣನೀಯ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಸಂಭವ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಅಮಿತ್ ಶಾ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಸ್ವಜನಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ತೆರೆಯುವುದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿಸುವುದು, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನಿಷ್ಠಾವಂತರ ಬದಲಿಗೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ತಜ್ಞರನ್ನು ನೇಮಿಸುವುದು, ಹಿಂದುತ್ವ ಗೂಂಡಾಗಳು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಕಾನೂನಿನ ನಿಯಮವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು -ಇವು ಹೇಗೆ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ?

ಸುಧಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮನವೊಲಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರನ್ನು ನಾನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಸಲಹೆಗಳು ಕಿವುಡು ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಬೀಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವರು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಿರಾಶಾವಾದ, ಸಿನಿಕತನ ಮತ್ತು ಹತಾಶ ಭಾವನೆಯ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದ್ದರೂ, ಭಾರತದ ಇಬ್ಬರು ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ದೇಶದ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಆರ್ಥಿಕ ಆರೋಗ್ಯವು ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಲೇಬೇಕು.