ಮಣಿಪುರಿ ಸಂಗೀತಗಾರನ ಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲಿನ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವೇ ಕಾರಣ?

ಮಣಿಪುರದ ಸಂಗೀತಗಾರ ಚೊಂಗ್ತಮ್ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂಬಾತನ ಹತ್ಯೆಯಾಗಿದೆ. ಚೊಂಗ್ತಮ್ ಅವರ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು 20 ವರ್ಷದ ಮಗನಿಗೆ, ಇದು ಜೀವಮಾನದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಆಘಾತ. ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಂಗೀತ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇಂಫಾಲ್ ನಿಂದ ದಿಲ್ಲಿಯ ದೊಡ್ಡ ವೇದಿಕೆಯವರೆಗೆ ಬೆಳೆದುಬಂದ ಸ್ವದೇಶಿ ಸಂಗೀತ ಪ್ರತಿಭೆ ಈತ. ಇನ್ನುಳಿದ ಭಾರತಕ್ಕೆ, ಇದು ದೇಶದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಜನಾಂಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯ, ಕಿರುಕುಳ, ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಗೂ ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆ ಗುರಿಮಾಡಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಜನಾಂಗೀಯವಾದದೊಂದಿಗಿನ ಗಂಭೀರ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿದೆ.

ಈ ಕಳವಳಗಳು ಹೊಸತೇನಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಟುಕದ ದೂರದಲ್ಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದ ಜನರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರವು ರಚಿಸಿದ್ದ ಬೆಜ್ ಬರುವಾ ಸಮಿತಿಯು, 2014ರಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸಂಪುಟಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ದಂಡ ಸಂಹಿತೆಗೆ (IPC) ತಿದ್ದುಪಡಿ ತರುವುದು ಸಹ ಸೇರಿತ್ತು. ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಿದ್ದರೂ, ಇದುವರೆಗೆ ಇದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗಿಲ್ಲ.

►ಮಣಿಪುರಿ ಗಿಟಾರ್ ವಾದಕನಿಗೆ ‘ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು’ ಬಯಸಿದ್ದ ಆರೋಪಿಗಳು

ನೈಋತ್ಯ ದಿಲ್ಲಿಯ ಕಿಲೋಕಾರಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ 55 ವರ್ಷದ ಮಣಿಪುರಿ ಗಿಟಾರ್ ವಾದಕ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಯುವಕರ ಗುಂಪೊಂದು ಹೊಡೆದು ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 6ರಂದು ರಾತ್ರಿ 11:30ರ ಸುಮಾರಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಹೊರಗೆ ಆರೋಪಿಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜೋರಾದ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಗಲಾಟೆಯನ್ನು ಸಿಂಗ್ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದರು.

ಪೊಲೀಸ್ ದೂರಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಸಿಂಗ್ ಕಿರುಚುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವರ ಮಗ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಗುಂಪು ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ವಾಗ್ವಾದದ ಬಳಿಕ ಸಿಂಗ್ ಮನೆಗೆ ಬಂದರಾದರೂ ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ತಕ್ಷಣ ಅವರನ್ನು ಹೋಲಿ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 7ರ ಬೆಳಗ್ಗೆ 6 ಗಂಟೆಗೆ ಅವರು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಫಲಕಾರಿಯಾಗದೆ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದರು. ಆರೋಪಿಗಳು ಕಟ್ಟಡದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಸಿಸಿಟಿವಿ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಏಳು ಮಂದಿ ಹಾಗೂ ಒಬ್ಬ ಅಪ್ರಾಪ್ತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಎದೆ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಆದ ತೀವ್ರ ದೈಹಿಕ ಗಾಯಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಾರೀ ಆಂತರಿಕ ರಕ್ತಸ್ರಾವದಿಂದ ಅವರು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಶವಪರೀಕ್ಷೆ ವರದಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದೆ. ಸಿಂಗ್ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ನಂತರ ಆರೋಪಿಗಳು ಅವರ ಎದೆ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಒದ್ದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿಚಾರಣೆಯ ವೇಳೆ, ತಾವು ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ‘ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು’ ಬಯಸಿದ್ದೆವು ಎಂದು ಅವರು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ದಾಳಿಯ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೇ ಜನಾಂಗೀಯ ದುರುದ್ದೇಶವಿದೆ ಎಂಬುದು ಇದುವರೆಗಿನ ಪೊಲೀಸ್ ತನಿಖೆಯಿಂದ ತಿಳಿದುಬಂದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅವರ ಸಾವಿನಿಂದಾಗಿ ದಿಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಇತರೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ದ್ವೇಷದ ಕುರಿತಾದ ದೊಡ್ಡ ಕಳವಳಗಳು ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಇದು ಬೆಜ್ ಬರುವಾ ಸಮಿತಿಯ ಶಿಫಾರಸುಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಶಿಫಾರಸುಗಳ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ.

►ಬೆಜ್ ಬರುವಾ ಸಮಿತಿ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ

ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದವರಾದ 20 ವರ್ಷದ ನಿಡೋ ತಾನಿಯಾ ಎಂಬುವವರನ್ನು ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಿನ ಚಕಮಕಿಯ ಬಳಿಕ ಮೂವರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದ ರಾಡ್ ಗಳು ಮತ್ತು ದೊಣ್ಣೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ ಘಟನೆಯ ನಂತರ, 2014ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಜ್ ಬರುವಾ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ದಾಳಿಯ ವೇಳೆ ಆರೋಪಿಗಳು ತಾನಿಯಾ ಅವರನ್ನು ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. “ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಾನಗರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ವಿವಿಧ ಕಳವಳಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು” ಈ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು.

ಇದು 2014ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರದ ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯಕ್ಕೆ (MHA) ತನ್ನ ವರದಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿತು.

ಬಹುಶಃ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಶಿಫಾರಸುಗಳೆಂದರೆ, ಆಗಿನ ಭಾರತೀಯ ದಂಡ ಸಂಹಿತೆಗೆ (IPC) ಸೆಕ್ಷನ್ 153ಸಿ (153C) ಮತ್ತು 509ಎ (509A) ಅನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಾಗಿದೆ. ಸೆಕ್ಷನ್ 153ಸಿ ಜನಾಂಗ ಅಥವಾ ಮೂಲದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ ಅಥವಾ ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಪದಗಳು, ಸನ್ನೆ ಅಥವಾ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಅಪರಾಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ದಂಡ ವಿಧಿಸಬಹುದು. ಸೆಕ್ಷನ್ 509ಎ ಜನಾಂಗೀಯ ಗುಂಪಿನ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾತನಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಪದ, ಸನ್ನೆ ಅಥವಾ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ದಂಡದೊಂದಿಗೆ ಅಪರಾಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ.

2015ರ ಜನವರಿ 2ರಂದು, ಅಂದಿನ ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹ ಸಚಿವ ರಾಜನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಈ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಮಿತಿಯು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದಂತೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 153ಸಿ ಹಾಗೂ 509ಎ ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೂ, 2017ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಗೃಹ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ರಾಜ್ಯ ಸಚಿವ ಕಿರಣ್ ರಿಜಿಜು, ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪವು ಇನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲನೆಯಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಕೋರಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ನಂತರ, 2024ರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ದಂಡ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ‘ಭಾರತೀಯ ನ್ಯಾಯ ಸಂಹಿತೆ’ (BNS) ಆಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು 2023ರಿಂದಲೂ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾದ ಈ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಯಿತು.

ಈ ನಿಬಂಧನೆಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಜಾರಿಗೆ ತರಲಿಲ್ಲ.

ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಹತ್ಯೆಯಾಗಿ ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅಂದರೆ 2026ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8ರಂದು, ದಶಕದ ಹಿಂದಿನ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಲು ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ಈಶಾನ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ಸಮಿತಿಯು ಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆದಿತು. ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ಸಮಿತಿಯ ವಿಶೇಷ ಆಹ್ವಾನಿತರಾದ ಮತ್ತು ಬೆಜ್ ಬರುವಾ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರಾದ ಜೊರಮ್ ಮೈವಿಯೊ ಅವರು ‘ಆಲ್ಟ್ ನ್ಯೂಸ್’ ಜತೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ.

“2015ರಲ್ಲಿ ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದಿಂದ ದೃಢೀಕರಣ ಬಂದ ನಂತರ, ಬೆಜ್ ಬರುವಾ ಸಮಿತಿಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಿಫಾರಸುಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಜಾರಿಗೆ ಬರಲಿವೆ ಎಂದು ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವಿಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಸ್ತೃತವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೆವು, ಅದರ ನಂತರ ಶಿಫಾರಸನ್ನು ಕಾನೂನು ಆಯೋಗ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಸಚಿವಾಲಯಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಅದು ಒಂದು ಇಲಾಖೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಇಲಾಖೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಐಪಿಸಿಯ ಸಮಗ್ರ ತಿದ್ದುಪಡಿ ನಡೆದಾಗ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ತತ್ವಬದ್ಧವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ ಮೈವಿಯೊ.

“ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸಮಿತಿಯು ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರತಿ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸಭೆ ಸೇರಬೇಕು ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಕರೆಯಬಹುದು ಎಂದಿದ್ದರಿಂದ 2017, 2018 ಮತ್ತು 2019ರಲ್ಲೂ ಚರ್ಚೆಗಳು ಮುಂದುವರಿದವು. ಪ್ರತಿ ಸಭೆಯಲ್ಲೂ ನಾವು ಜನಾಂಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾ, ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ವಿರುದ್ಧದ ಜನಾಂಗೀಯವಾದವನ್ನು ಯಾವಾಗ ಅಪರಾಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು. ಹೀಗಾಗಿ, 2023ರಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕಾನೂನು ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳು ಬಂದಾಗ ಅಂದರೆ ಬಿಎನ್ಎಸ್ (BNS), ಬಿಎಸ್ಎ (BSA) ಮತ್ತು ಬಿಎನ್ಎಸ್ಎಸ್ (BNSS) ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಈ ಶಿಫಾರಸು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಅದು ಬರಲಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ಸಮಿತಿಯ ಎರಡೋ ಮೂರೋ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ತಾನು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ, ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳು ಏಕೆ ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಚಿವಾಲಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮೈವಿಯೊ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

2026ರ ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ‘ದಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್’ ಪಡೆದ ದಿಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ವಿರುದ್ಧದ ಅಪರಾಧಗಳಿಗಾಗಿ ಕಳೆದ 12 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆರೋಪಿಗಳು, “ಅಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾದ ವಿಶೇಷ ಪೊಲೀಸ್ ಘಟಕವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದರೂ” ಪತ್ತೆಯಾಗದೆ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ. 2014 ಮತ್ತು 2026ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 30ರ ನಡುವೆ ದಾಖಲಾದ 2,656 ಎಫ್ಐಆರ್ಗಳಲ್ಲಿ, 1,465 (ಅಂದರೆ ಶೇಕಡಾ 55ರಷ್ಟು) ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ 33 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ, ಇದು ಶೇಕಡಾ 1.82ರಷ್ಟು ಅತ್ಯಲ್ಪ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8ರ ಪರಿಶೀಲನಾ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, “ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಸಮಿತಿಯ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಮತ್ತು ಜಂಟಿ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳು ಹೇಳಿದರು, ಆದರೆ ಅದು ಯಾವಾಗ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾಲಮಿತಿ ನೀಡಲಿಲ್ಲ” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ ಮೈವಿಯೊ.

“ಜನಾಂಗೀಯ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಘಟನೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಫಾಲೋ-ಅಪ್ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ತಕ್ಷಣದ ಪರಿಹಾರವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರವು ಇದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಅವರು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು.

ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆ 1093ರೊಂದಿಗೆ ಈಶಾನ್ಯ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶೇಷ ಪೊಲೀಸ್ ಘಟಕದ (SPUNER) ರಚನೆ, ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಶೇಷ ದಿಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ನೇಮಕಾತಿ ಅಭಿಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವಾರಕಾದಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಾಗಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಅನುಷ್ಠಾನವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದಿಲ್ಲಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

►ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರಿಂದ ಹತ್ಯೆಯ ಖಂಡನೆ, ತಾರತಮ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ

ವಿಕ್ರಮ್ ಅವರ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿರುವ ನಾರ್ತ್ ಈಸ್ಟರ್ನ್ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ಸ್ ಆರ್ಗನೈಸೇಶನ್ (NESO), ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ತನಿಖೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದೆ. 2024ರಲ್ಲಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವ ಮಣಿಪುರಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ “ಮೌನ ಮುರಿಯುವಂತೆ” ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ಆಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಬಿ ಜೈರ್ವಾ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, “ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹೊರಗಿನ ಗಲಾಟೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ವಿಚಾರ. ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬದುಕು, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನಾಗರಿಕರು ತಮ್ಮ ದೇಹ, ಗುರುತು ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಳದಿಂದಾಗಿ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆ, ಬೈಗುಳ, ಹಲ್ಲೆ, ದೈಹಿಕ ದಾಳಿಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾರತಮ್ಯ ಹಾಗೂ ಇತರ ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಪದೇ ಪದೇ ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ” ಎಂದರು.

“ಇದು ನಮಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಸಂಗೀತ ಲೋಕಕ್ಕೂ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ ನ್ಯಾಯ ಬೇಕು ಮತ್ತು ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರನ್ನು ಭಾರತೀಯರಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಖಚಿತಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ” ಎಂದು ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಇಂಫಾಲ್ಗೆ ತಂದಾಗ ಅವರ ಸಹೋದರ ಚೊಂಗ್ತಮ್ ವಿವೇಕ್ ಹೇಳಿದರು.

ದಿಲ್ಲಿ ಮೂಲದ ‘ದಿ ಮಿಝೋ ವೆಲ್ಫೇರ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್’ನ ಸಂಚಾಲಕ ಥಾಂಗ್ಜಮಾಂಗ್ ಹೆನ್ರಿ ಸಿಮ್ತೆ, ‘ಆಲ್ಟ್ ನ್ಯೂಸ್’ ಜತೆ ಮಾತನಾಡಿ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು. “ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಕಚೇರಿಗಳು ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆಯನ್ನು ಬಳಸುವಾಗಲೂ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಜನಾಂಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯ ಮತ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಿಝೋರಾಂ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಸಮುದಾಯ ಹಾಗೂ ಸುರಕ್ಷಿತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ನಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ದೇಶದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕೊರತೆ. ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ಜನರಿಗೆ ಮಿಝೋರಾಂ ಅಥವಾ ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ ಭಾರತದ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದು ಕೂಡ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಇತರ ಏಷ್ಯನ್ ದೇಶಗಳ ವಿದೇಶಿಗರಿಗೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ದೇಶದ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರಿಗೆ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಸಿಮ್ತೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಜನಾಂಗೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಸುಮಾರು 26 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ ಬಿಟ್ಟು ದಿಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. 2003ರಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊಸಬನಾಗಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವವರು ತನ್ನನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ‘ನೇಪಾಳಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಘಟನೆಯೆಂದರೆ, ಬೈಕ್ ಸರ್ವೀಸಿಂಗ್ ಸೆಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸೂಟ್ ಮತ್ತು ಟೈ ಧರಿಸಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ, ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ‘ನೇಪಾಳಿ’ ಎಂದು ಕೂಗಿದ. ನಾನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ತಿರುಗೇಟು ನೀಡಿದಾಗ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಯವನು ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ನಾನು ‘ಮಿಝೋರಾಂ’ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಾಗ, ‘ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ? ಅದು ಭಾರತದಲ್ಲಿದೆಯಾ?’ ಎಂದು ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಸಿಮ್ತೆ ಅವರಂತೆ ಭಾರತದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರನ್ನು ‘ಆಲ್ಟ್ ನ್ಯೂಸ್’ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತಾವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ದಿನನಿತ್ಯದ, ಬಹುತೇಕ ಸಾಮಾನ್ಯಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನಾಂಗೀಯ ಪೂರ್ವಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕಿರುಕುಳದ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರು.

ಅಸ್ಸಾಂ ಮೂಲದವರಾಗಿದ್ದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ನಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಫಿಕ್ ಡಿಸೈನರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಗೋಪಿ ಕಿಶನ್ ಬಾರೋ (28), ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ತಾರತಮ್ಯ ಎಸಗಿ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾವು ಲಿಫ್ಟ್ ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿ, ‘ತುಮ್ಹಾರಿ ಆಂಖೇನ್ ಚೋಟಿ ಹೈ ಔರ್ ಹಮ್ ದಿಖತೆ ನಹಿ, ಇಸ್ಕಾ ಯೆ ಮತ್ಲಬ್ ನಹಿ ಹಮ್ ಗಾಯಬ್ ಹೋಗಯೇ ಹೈ’ (ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಿಕ್ಕದಿವೆ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ನಿಮಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ನಾವು ಮಾಯವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದಲ್ಲ) ಎಂಬಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಹೇಳಿದರು. ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಮುಜುಗರವಾಯಿತು, ಆದರೆ ದೊಡ್ಡ ಗಲಾಟೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಡದೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ನಗುವಿನ ಮೂಲಕ ಹಗುರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

“ಕಳೆದ ಬುಧವಾರ ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ನೀನು ದೂರದ ಮೂಲೆಯಿಂದ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಬೆರೆಯದೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತೀಯ? ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮಾತು ಮುಗಿಸಿ ನಾನು ಹೊರಡುವಾಗ ಅವರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೂಗಾಡುತ್ತಾ, ‘ವಾಪಿಸ್ ಚಲೆ ಜಾ ಅಪ್ನೆ ದೇಶ್’ (ನಿಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ ಹೋಗಿ) ಎಂದರು. ಅವರ ಈ ಜನಾಂಗೀಯ ವರ್ತನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಎಚ್ಆರ್ ಗೆ ಇಮೇಲ್ ಕಳುಹಿಸಿದೆ. ಅವರು ಕೇವಲ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿ ಆತನನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟರು, ಆದರೆ ಈ ಅವಮಾನಗಳು ನನಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ, ನನ್ನ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತಕ್ಕೂ ನೇರವಾದ ಅಪಮಾನಗಳಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಈಗಲೂ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಅಸಮಾಧಾನದಲ್ಲೇ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

►ಕೋವಿಡ್-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆ

ದೇಶದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರನ್ನು ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆ, ಕಿರುಕುಳ ಮತ್ತು ತಾರತಮ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಪಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಕೋವಿಡ್-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಈ ಪೂರ್ವಗ್ರಹ ಪೀಡಿತ ಧೋರಣೆಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತು.

ಸಿಕ್ಕಿಂ ಮೂಲದ 28 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಸಂಗೀತಗಾರ್ತಿ ಅಭಿಭ್ಯಾಂಜನಾ, ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. “ನಾನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೋವಿಡ್ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಆರಂಭಿಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ 2020ರ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ನಾವು ವಿವಿಧ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಬೇಕಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯರು ನನ್ನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ‘ಕೋವಿಡ್’ ಅಥವಾ ‘ಕೊರೊನಾ’ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿ ಅವಮಾನಿಸಲಾಯಿತು, ಆದರೂ ನಾನು ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ. ನನ್ನಂತೆ ಕಾಣುವ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಈ ಪೂರ್ವಗ್ರಹವನ್ನು ನನಗೆ ಎದುರಿಸಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಅಂದು ಅನಿಸಿತು” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

‘ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಸೋಷಿಯಲ್ ಸೈನ್ಸ್ ಜರ್ನಲ್’ನಲ್ಲಿ 2022ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ, ‘“You people have brought the virus here’: Othering experience of northeastern people amid COVID‐19 in Delhi, India (ನೀವೇ ಇಲ್ಲಿಗೆ ವೈರಸ್ ತಂದಿದ್ದೀರಿ”: ಭಾರತದ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೋವಿಡ್-19ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದ ಜನರನ್ನು ಹೊರಗಿನವರಂತೆ ಕಾಣುವ ಅನುಭವಗಳು’) ಎಂಬ ಅಧ್ಯಯನವು, ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗವು ಹೇಗೆ ತಾರತಮ್ಯ, ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನು ಉಲ್ಬಣಗೊಳಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಗುಣಾತ್ಮಕ ಸಂದರ್ಶನಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದೆ.

ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗದ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ನಂತರದ ಅವರ ಜೀವನದ ನೈಜ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಡೆಸಿದ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ಮೇಲೆ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕವು ತೀವ್ರವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದೆ. “ಮಂಗೋಲಾಯ್ಡ್ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಅವರನ್ನು ‘ಸೇರದವರು’ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನವರು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರಿಗೆ ಹೊರಗಿನವರೆಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ದೈನಂದಿನ ವಿದ್ಯಮಾನವಾಗಿದೆ. ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ಅನುಭವವು ಕಳಂಕ ಮತ್ತು ಬೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ವೈರಸ್ ಹಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮನಬಂದಂತೆ ಆರೋಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನವು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಂಡಳಿಯು (ICSSR) 2021ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಅಧ್ಯಯನವು, ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರು ಎದುರಿಸಿದ ತೀವ್ರವಾದ ಕಿರುಕುಳ, ನಿಂದನೆ, ಕಳಂಕ ಮತ್ತು ‘ಕೊರೊನಾವೈರಸ್’ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನ, ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ ಎಂದು ಶೇ 60ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ತರಿಸಿದವರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಘಟನೆಗಳು ಮುಂಬೈನಿಂದ ವರದಿಯಾಗಿವೆ (ಶೇ 44.7)... ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಶೇ 78ರಷ್ಟು ಜನರು ತಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಲಕ್ಷಣವೇ ತಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧದ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದಾರೆ” ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನವು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಜನಾಂಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಂದನಾತ್ಮಕ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈನ ನಂತರ ಚೆನ್ನೈ (ಶೇ 72), ಪುಣೆ (ಶೇ 67.3), ದಿಲ್ಲಿ (ಶೇ 64), ಹೈದರಾಬಾದ್ (ಶೇ 48.7) ಮತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರು (ಶೇ 43.3) ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿವೆ.

►‘ನೀವು ಚೀನಿಯರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ’

ಮಣಿಪುರಿ ಮೂಲದ 52 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಕ್ಯಾರೋಲಿನ್ ದೇವಿ-ಸಿಂಗ್, ದಿಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆಯಲು 1994ರಲ್ಲಿ ದಿಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು. ನಂತರ ಅವರು ಚಂಡೀಘಢಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಛತ್ತೀಸ್ಗಢಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದ ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಜನಾಂಗೀಯ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳು ಮಾತ್ರ ನಿರಂತರವಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು ಅವರು ‘ಆಲ್ಟ್ ನ್ಯೂಸ್’ಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. “ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ‘ಚೈನೀಸ್’, ‘ಚಿಂಕಿ’ ಅಥವಾ ‘ಮೋಮೋ’ ಎಂದು ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆಗಳಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುವುದು ಸಹ ನನ್ನ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಬೆದರಿಕೆಯಾಗುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ, ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

“ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ನನ್ನ ಮಗ (ಈಗ 25 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವನು) ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಜನಾಂಗೀಯ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆತ ತನ್ನ ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಉಳಿದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಕೂಡ ಅರಿವಿನ ಕೊರತೆಯಿದೆ. ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತೀಯರ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆಳೆಯುವ ಮುನ್ನ ಯಾರೂ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿವೆ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಗಮನ ಹರಿಸಿಲ್ಲ. ನಾನು ಈಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಜನರಿಗೆ ಕೂಡ ಚೀನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಹಾಗೂ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಇದು ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ನಾನು ಇದಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ದೂರುತ್ತೇನೆ” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ ಅವರು.

ಅಶೋಕಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮಾಜಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬರು, ಪ್ರಸ್ತುತ ಸೋನಿಪತ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಬಳಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹೆಸರು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು ಬಯಸದ ಅವರು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

“ನಾನು 2021ರಲ್ಲಿ ಮಣಿಪುರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಅವರು ಆರೋಪಿಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಎನ್ಸಿಆರ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಜನಾಂಗೀಯವಾದವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.”

“ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತೀಯರು ಜನಾಂಗೀಯವಾದವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವುದು ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಜನರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಣಿಪುರಿ ಸಂಗೀತಗಾರನಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದ್ದು ನನಗೂ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಅದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಿತ್ತು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತೀವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರುತ್ತೇವೆ” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

►ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಮಾದರಿ

ಈ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ವಿರುದ್ಧದ ತಾರತಮ್ಯದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯು ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆ ಮತ್ತು ಸ್ಟೀರಿಯೋಟೈಪ್ ಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬೆದರಿಕೆ, ದೈಹಿಕ ಹಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿನವರೆಗೆ ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. 2025ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ, ತ್ರಿಪುರಾದ ಎಂಬಿಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದ 24 ವರ್ಷದ ಅಂಜೆಲ್ ಚಕ್ಮಾ, ಡೆಹ್ರಾಡೂನ್ನಲ್ಲಿ ಗುಂಪೊಂದು ನಡೆಸಿದ ದಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಂಜೆಲ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಮೈಕೆಲ್ ಅವರನ್ನು ‘ಚಿಂಕಿ’, ‘ಚೈನೀಸ್’ ಮತ್ತು ‘ಮೋಮೋ’ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ನಂತರ ಆ ವಾಗ್ವಾದವು ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು.

2014ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ, ಮಣಿಪುರದ 29 ವರ್ಷದ ಅಖಾ ಸಲೋನಿ ಎಂಬುವವರು ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರಸ್ತೆ ಜಗಳದ ಬಳಿಕ ಐದು ಜನ ಯುವಕರಿಂದ ಹಲ್ಲೆಗೊಳಗಾಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಅವರ ಸಾವಿನ ನಂತರ, ಮೃತರ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ಸಮುದಾಯದ ಸದಸ್ಯರು ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ನಲ್ಲಿ ಮೇಣದಬತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದರು, ಇದರಲ್ಲಿ ನಿಡೋ ತಾನಿಯಾ ಅವರ ತಾಯಿಯೂ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು.

2013ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, 22 ವರ್ಷದ ಮಣಿಪುರಿ ಯುವತಿ ರೈಂಗಂಫಿ ಅವುಂಗ್ಶಿ ಅವರು ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶವವಾಗಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಮುಖ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಗಂಭೀರ ಗಾಯಗಳು ಇಲಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ದಿಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಿದ ದೂರುಗಳು ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ಮೇಲಿನ ಪೊಲೀಸ್ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಇದು ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಹಾಗೂ ಕೊಲೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸಮಗ್ರ ತನಿಖೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದವು. 11 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, 2024ರ ಮಾರ್ಚ್ನಲ್ಲಿ ಅವುಂಗ್ಶಿ ಪ್ರಕರಣದ ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಗೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಆದೇಶಿಸಿತು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಿದ್ದರೂ, ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಗತಿ ಕಂಡುಬಂದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ವರದಿಯಾಗಿಲ್ಲ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, 2026ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದ ಮೂವರು ಮಹಿಳೆಯರು, ದಿಲ್ಲಿಯ ಮಾಳವೀಯ ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದುರಸ್ತಿ ಕೆಲಸದ ವಿಚಾರವಾಗಿ ನಡೆದ ವಿವಾದದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಜನಾಂಗೀಯ ಹಾಗೂ ಲಿಂಗಭೇದದ ನಿಂದನೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರು. ತಮ್ಮನ್ನು ‘ಧಂದೆವಾಲಿ’ ಮತ್ತು ‘ಮೋಮೋ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ‘ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರು ಕಸವಿದ್ದಂತೆ’ ಎಂದು ಅವಮಾನಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ತಿಳಿಸಿದರು.

ವೈರಲ್ ಆದ ವಿಡಿಯೊದಲ್ಲಿ, ಆರೋಪಿ ಮಹಿಳೆ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕುರಿತು, “500 ರೂ.ಕ್ಕೆ ಮಸಾಜ್ ಪಾರ್ಲರ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಧಂದೆವಾಲಿ (ನೀವು 500 ರೂ.ಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ಮಸಾಜ್ ಪಾರ್ಲರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ). ನೀವೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಲು ಕುಳಿತಿದ್ದೀರಾ? ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮಸಾಜ್ ಪಾರ್ಲರ್ ತೆರೆದಿದ್ದೀರಾ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು. ದಿಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಎಫ್ಐಆರ್ ದಾಖಲಿಸಿ, ನಂತರ ಎಸ್ಸಿ/ಎಸ್ಟಿ (ದೌರ್ಜನ್ಯ ತಡೆ) ಕಾಯ್ದೆಯ ನಿಬಂಧನೆಗಳಡಿ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಾದ ದಂಪತಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದರು.

‘ಆಲ್ಟ್ ನ್ಯೂಸ್’ ಜತೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಮೈವಿಯೊ, ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿಯ ಕೊರತೆಯೇ ಜನಾಂಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯದ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. “ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಶಾಲಾ ಪಠ್ಯಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸುವಂತೆ ನಾವು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಇದುವರೆಗೆ ಏನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಎನ್ಸಿಇಆರ್ಟಿಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ್ದೆವು.

ಅವರು ಕೆಲವು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ 9 ಮತ್ತು 10ನೇ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಸಹ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೌಖಿಕ ಭರವಸೆಗಳಾಗಿವೆ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಏನು ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಸಾಕಷ್ಟಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಸೌಜನ್ಯ: Altnews.in