ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆ; ಹೈ ಶುಗರ್ಗಿಂತ ಲೋ ಶುಗರ್ ಏಕೆ ತಕ್ಷಣದ ಅಪಾಯ?

ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ | Photo Credit : magnific.com
ಕಡಿಮೆ ರಕ್ತದ ಸಕ್ಕರೆ ಅಥವಾ ಅಧಿಕ ರಕ್ತದ ಸಕ್ಕರೆಯ ನಡುವೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ?
ದೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ? ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದೇ ಅಥವಾ ಅಧಿಕ ಸಕ್ಕರೆ ಪ್ರಮಾಣ ಇರುವುದೇ? ಇದಕ್ಕೆ ಸರಳವಾದ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಎರಡೂ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವು ದೇಹದ ಮೇಲೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೀಗಿತ್ತು: “ಕಡಿಮೆ ರಕ್ತದ ಸಕ್ಕರೆ ಅಥವಾ ಅಧಿಕ ರಕ್ತದ ಸಕ್ಕರೆಯ ನಡುವೆ ಮಾನವ ದೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ?” ಈ ಬಗ್ಗೆ ಝಾಂಡ್ರಾ ಹೆಲ್ತ್ಕೇರ್ನ ಮಧುಮೇಹ ಮತ್ತು ಬೊಜ್ಜು ತಜ್ಞ ಡಾ. ರಾಜೀವ್ ಕೋವಿಲ್ ಅವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
“ಎರಡೂ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ತಕ್ಷಣದ ಅಪಾಯವಾಗಿದೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಡಾ. ಕೋವಿಲ್.
ಮೆದುಳು ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಲನೆಯಾಗುವ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ದೇಹವು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹಸಿವು, ಬೆವರುವುದು, ನಡುಕ ಮತ್ತು ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಗುವಂತಹ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ಮೆದುಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲೇ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ವೈದ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
“ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಕ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಬಳಿಕ ಗೊಂದಲ, ಅಸಹಜ ನಡವಳಿಕೆ, ಸಮನ್ವಯದ ಕೊರತೆ, ಮೂರ್ಛೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನತೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ತೀವ್ರ ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾದಿಂದ ಬೀಳುವಿಕೆ, ಅಪಘಾತಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ತೊಡಕುಗಳ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅಮೆರಿಕನ್ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್, ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಸಕ್ಕರೆ ಪ್ರಮಾಣ 70 mg/dL ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, 54 mg/dL ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಲೆವೆಲ್ 2 ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯ. ತೀವ್ರ ಅಥವಾ ಲೆವೆಲ್ 3 ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅರಿವಿನ ಅಥವಾ ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಂಠಿತಗೊಂಡು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಸಹಾಯದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಅಳೆಯಲಾದ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಪ್ರಮಾಣ ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ಅದು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅಧಿಕ ಸಕ್ಕರೆ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಾನಿ
ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ಉಳಿದರೆ ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳು, ರೆಟಿನಾ, ನರಗಳು, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ರಕ್ತನಾಳಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗಬಹುದು.
ಹೈಪರ್ಗ್ಲೈಸಿಮಿಯಾ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಇದು ಡಯಾಬಿಟಿಕ್ ಕೀಟೋಅಸಿಡೋಸಿಸ್ (DKA) ಅಥವಾ ಹೈಪರೋಸ್ಮೋಲಾರ್ ಹೈಪರ್ಗ್ಲೈಸಿಮಿಕ್ ಸ್ಥಿತಿ (HHS) ಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ ವೇಗವಾಗಿ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು.
DKA ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬಹುದು. HHS ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ನಿರ್ಜಲೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಸಕ್ಕರೆಯ ಒಂದೇ ರೀಡಿಂಗ್ ಆಧರಿಸಿ ಹೈಪರ್ಗ್ಲೈಸಿಮಿಯಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಕರಣವನ್ನೂ ತುರ್ತು ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. HHS ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 600 mg/dL ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. DKA ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗದಿದ್ದರೂ DKA ಉಂಟಾಗಬಹುದು.
ಈ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ!
ಕಡಿಮೆ ರಕ್ತದ ಸಕ್ಕರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆವರುವುದು, ನಡುಕ, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಆರಂಭಿಕ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಚಿಹ್ನೆಗಳಾಗಿವೆ. ಗೊಂದಲ, ಅಸಹಜ ನಡವಳಿಕೆ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನುಂಗಲು ಅಸಮರ್ಥತೆ, ರೋಗಗ್ರಸ್ತವಾಗುವಿಕೆ, ಕುಸಿದು ಬೀಳುವುದು ಅಥವಾ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನತೆ ತೀವ್ರ ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಅಗತ್ಯ.
ಅಧಿಕ ರಕ್ತದ ಸಕ್ಕರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ವಾಂತಿ, ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು, ವಿಪರೀತ ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆ, ನಿರ್ಜಲೀಕರಣ, ತ್ವರಿತ ಅಥವಾ ಆಳವಾದ ಉಸಿರಾಟ, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಅರೆನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆ, ಗೊಂದಲ ಅಥವಾ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಪ್ರಮುಖ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಚಿಹ್ನೆಗಳಾಗಿವೆ. ಮಧುಮೇಹ ಹೊಂದಿರುವ ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೀಟೋನ್ಗಳ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.
“DKA ಮತ್ತು HHS ನಿಜವಾದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ತುರ್ತುಸ್ಥಿತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಪದೇಪದೇ ತಗ್ಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಾರದು” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವೈದ್ಯರು.
ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾ ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದು, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನುಂಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಅಥವಾ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟ್ನ ಮೂಲವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಸುಮಾರು 15 ನಿಮಿಷಗಳ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಸಕ್ಕರೆ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಅದು ಇನ್ನೂ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಬೇಕು.
ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿದ್ದರೆ, ರೋಗಗ್ರಸ್ತವಾಗುವಿಕೆ ಉಂಟಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನುಂಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಬಾಯಿಯ ಮೂಲಕ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ದ್ರವವನ್ನು ನೀಡಬಾರದು. ಗ್ಲುಕಗನ್ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನೀಡಿ, ತಕ್ಷಣ ತುರ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಪಡೆಯಬೇಕು.






