2026ರಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಕರಾಳ ಚಿತ್ರಣ: ಸರಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ 27 ಸಾವು, ಇತರ ಗುಂಪುಗಳ ಹಿಂಸೆಗೆ 33 ಬಲಿ!

ವಿಶೇಷ ವರದಿ | ಭಾಗ 1

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಬೆಲೆ? ಆತನ ಧರ್ಮ, ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಗುರುತು ಆತನಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಅಪರಾಧದ ಆರೋಪ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಹಾಜರುಪಡಿಸಿ, ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವುದು ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಆದರೆ, ಆರೋಪಿಯೊಬ್ಬ ಪೊಲೀಸ್ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾದಾಗ, ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟಾಗ ಅಥವಾ ಗೋಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಗುಂಪೊಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನು ಥಳಿಸಿ ಕೊಂದಾಗ, ಸಂವಿಧಾನ ನೀಡಿರುವ ಜೀವಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಮುಂದೆ ಸಮಾನತೆಯ ಭರವಸೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿರುವುದು ಸೌತ್ ಏಷ್ಯಾ ಜಸ್ಟಿಸ್ ಕ್ಯಾಂಪೇನ್ (South Asia Justice Campaign – SAJC) ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಇಂಡಿಯಾ ಪರ್ಸಿಕ್ಯೂಷನ್ ಟ್ರ್ಯಾಕರ್ (India Persecution Tracker – IPT) ವರದಿ.

2026ರ ಆಗಸ್ಟ್ 1ರಿಂದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 31ರವರೆಗಿನ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆದಿರುವ ಹಿಂಸಾಚಾರ, ಪೊಲೀಸ್ ಕ್ರಮಗಳು, ಬಂಧನಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳನ್ನು ಈ ವರದಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ.

ವರದಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂಶವೆಂದರೆ, 2026ರ ಮೊದಲ ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ 27 ಮುಸ್ಲಿಮರು ಸರಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸರಕಾರೇತರ ಗುಂಪುಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ದ್ವೇಷಪ್ರೇರಿತ ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ 33 ಮುಸ್ಲಿಮರು ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇವು ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವರ್ಗಗಳ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು. ಮೊದಲನೆಯದು ಪೊಲೀಸ್ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕಸ್ಟಡಿ ಸಾವುಗಳಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಎರಡನೆಯದು ಗೋಸಂರಕ್ಷಕ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸರಕಾರೇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾದ ದ್ವೇಷಪ್ರೇರಿತ ಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಕೇವಲ ಸಾವಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸುರಕ್ಷತೆ, ರಾಜಕೀಯ ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತವೆ.

ಆದರೆ, ವರದಿಯಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧವೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗಿವೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಹಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೃತರ ಕುಟುಂಬಗಳ ಆರೋಪಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ವರದಿಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.

►ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ 146 ಘಟನೆಗಳು: ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೇ 103 ಪ್ರಕರಣಗಳು

ಐಪಿಟಿ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, 2026ರ ಆಗಸ್ಟ್ನಿಂದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ವರೆಗಿನ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕನಿಷ್ಠ 146 ಘಟನೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಈ ಪೈಕಿ 103 ಘಟನೆಗಳು ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೇ ನಡೆದಿವೆ. ಅಂದರೆ, ವರದಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಒಟ್ಟು ಘಟನೆಗಳ ಸುಮಾರು ಶೇ. 70ರಷ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳು ಒಂದೇ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ.

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥ್ ನೇತೃತ್ವದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು, ಗೋಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಜಾನುವಾರು ಸಾಗಾಟದ ಆರೋಪಗಳಡಿ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಗಳು ಹಾಗೂ ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿರುದ್ಧದ ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ವರದಿ ಗುರುತಿಸಿದೆ.

2027ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿರುವ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಖಂಡದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣದ ನಡುವೆಯೇ ಈ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿರುವುದನ್ನೂ ವರದಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ.

ಇದೇ ವೇಳೆ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ 2026ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಸೀದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮದರಸಾಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕೈಗೊಂಡ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ವರದಿ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ.

ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಇದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಡೆದ ಕೆಲವು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಘಟನೆಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರದ ಬಳಕೆ, ರಾಜಕೀಯ ಭಾಷಣಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುತಿನ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.

►ಆಗಸ್ಟ್ ನಿಂದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ವರೆಗೆ 8 ಮುಸ್ಲಿಮರ ಸಾವು

2026ರ ಆಗಸ್ಟ್ 1ರಿಂದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 31ರವರೆಗೆ ಆರು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಎಂಟು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಸರಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿ ತಿಳಿಸಿದೆ.

ಈ ಎಂಟು ಸಾವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪೊಲೀಸ್ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ್ದರೆ, ಉಳಿದ ಐದು ಸಾವುಗಳು ಪೊಲೀಸ್ ಕಸ್ಟಡಿ ಅಥವಾ ಜೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿವೆ.

ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸಾವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದನ್ನು ವರದಿ ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಹರಿಯಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಪೊಲೀಸ್ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಮೃತಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಗರಿಬೊಮ್ಮನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ 38 ವರ್ಷದ ಕಟ್ಟಡ ಕಾರ್ಮಿಕ ಖಲೀಲುಲ್ಲಾ ಅವರು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಮೃತಪಟ್ಟ ಪ್ರಕರಣವೂ ಈ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದೆ.

ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆದಿರುವುದನ್ನು ಜಿಲ್ಲಾ ಪೊಲೀಸ್ ವರಿಷ್ಠಾಧಿಕಾರಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮೃತರ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಲಾಠಿ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ರಾಡ್ಗಳಿಂದ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದರು. ಬಳಿಕ ಠಾಣಾಧಿಕಾರಿ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಕಾನ್ಸ್ಟೆಬಲ್ ವಿರುದ್ಧ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಿ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಇದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವಿರುದ್ಧದ ಪೊಲೀಸ್ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ಆರೋಪಗಳು ಬಿಜೆಪಿ ಆಡಳಿತದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಈ ಘಟನೆ ನಡೆದಿದೆ.

►ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 316 ಎನ್ಕೌಂಟರ್ ಸಾವುಗಳು: 110 ಮಂದಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು

ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಅಸೋಸಿಯೇಟೆಡ್ ಪ್ರೆಸ್ (Associated Press – AP) ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಪೊಲೀಸ್ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿವೆ.

2017ರ ಮಾರ್ಚ್ನಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದ ನಂತರ 2026ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 13ರವರೆಗೆ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 316 ಮಂದಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರಲ್ಲಿ 110 ಮಂದಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು. ಅಂದರೆ, ಎನ್ಕೌಂಟರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ. 35ರಷ್ಟು ಮುಸ್ಲಿಮರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಪ್ರಮಾಣ ಸುಮಾರು ಶೇ. 19ರಷ್ಟಿದೆ.

ಈ ಎರಡು ಪ್ರಮಾಣಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಪೊಲೀಸ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಅಸಮಾನವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿರುವರೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಅಂಕಿಅಂಶವೊಂದರಿಂದಲೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಎನ್ಕೌಂಟರ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ತಾರತಮ್ಯದಿಂದ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಘಟನೆಯ ಸಂದರ್ಭ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಆರೋಪಿಗಳು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದಾಗ ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಪ್ರತಿದಾಳಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿರಿಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಲು ಸೂಚನೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಎಪಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ, ಎನ್ಕೌಂಟರ್ಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿವೆ.

2026ರ ಮೊದಲ ಎಂಟು ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 49 ಮಂದಿ ಪೊಲೀಸ್ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. 2025ರ ಇಡೀ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 48 ಆಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ, 2026ರ ಮೊದಲ ಎಂಟು ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿನ ಪೂರ್ಣ ವರ್ಷದ ಸಾವಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಮೀರಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.

►'ಹಾಫ್ ಎನ್ಕೌಂಟರ್': ಕೊಲ್ಲದೆ ಕಾಲಿಗೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ

ಪೊಲೀಸ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟವರ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಗುಂಡೇಟಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಆತಂಕ ಮೂಡಿಸಿದೆ. 2026ರ ಆಗಸ್ಟ್ನಿಂದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ವರೆಗೆ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಕನಿಷ್ಠ 118 ಮುಸ್ಲಿಂ ಪುರುಷರು ಪೊಲೀಸರ ಗುಂಡೇಟಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಐಪಿಟಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ಈ ಪೈಕಿ 105 ಮಂದಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೇ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 'ಹಾಫ್ ಎನ್ಕೌಂಟರ್' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆರೋಪಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಲಿಗೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸುವ ಪೊಲೀಸ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಈ ಪದ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಡೇಟಿಗೆ ಒಳಗಾದ 105 ಮುಸ್ಲಿಮರಲ್ಲಿ 69 ಮಂದಿ ಗೋಹತ್ಯೆ, ಜಾನುವಾರು ಕಳ್ಳತನ ಅಥವಾ ಅಕ್ರಮ ಸಾಗಾಟದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಸೋಸಿಯೇಟೆಡ್ ಪ್ರೆಸ್ ನಡೆಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ತನಿಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, 2020ರಿಂದ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಗೋಸಾಗಾಟಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 650 ಮಂದಿಗೆ ಪೊಲೀಸರು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುತು ಪತ್ತೆಯಾದ 627 ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ. 93ರಷ್ಟು ಮುಸ್ಲಿಮರಾಗಿದ್ದರು. ಪೊಲೀಸರು ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಯ ಭಾಗವೆಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಆರೋಪಿಗಳ ಕಾಲಿಗೇ ಪದೇಪದೇ ಗುಂಡು ತಗುಲುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಘಟನೆಗಳ ಕುರಿತು ಪೊಲೀಸ್ ವಿವರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಸಾಮ್ಯತೆಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ.

ಅಲಹಾಬಾದ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಕೂಡ ಕೆಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. 2025ರಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಸ್ತಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ 2026ರ ಆಗಸ್ಟ್ 13ರಂದು ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲ 23 ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೂ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಹುಮಾನ ನೀಡಲಾಗಿರುವುದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಮನಿಸಿತ್ತು.

ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಪೊಲೀಸ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ.

►ಗುಂಪು ಹಿಂಸಾಚಾರ: ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ 33 ಮುಸ್ಲಿಮರ ಹತ್ಯೆ

ಪೊಲೀಸ್ ಕ್ರಮಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ದ್ವೇಷಪ್ರೇರಿತ ಗುಂಪು ಹಿಂಸಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

2026ರ ಜನವರಿಯಿಂದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ವರೆಗೆ ಕನಿಷ್ಠ 33 ಮುಸ್ಲಿಮರು ಹಿಂದೂ ತೀವ್ರವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸರಕಾರೇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾದ ದ್ವೇಷಪ್ರೇರಿತ ಹತ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಐಪಿಟಿ ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ.

ಈ ಪೈಕಿ ಎಂಟು ಹತ್ಯೆಗಳು ಆಗಸ್ಟ್ ನಿಂದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ವರೆಗಿನ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಕರಣಗಳು ಜಾನುವಾರು ಕಳ್ಳತನ ಅಥವಾ ಸಾಗಾಟದ ಆರೋಪಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದವು.

ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷಗಳ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, 2023ರಲ್ಲಿ 30, 2024ರಲ್ಲಿ 17 ಮತ್ತು 2025ರಲ್ಲಿ 29 ಮುಸ್ಲಿಮರು ಇಂತಹ ಹತ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಐಪಿಟಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ.

2026ರಲ್ಲಿ ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 33ಕ್ಕೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. 2022ರಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾತಿ ಆರಂಭಿಸಿದ ನಂತರದ ಅತ್ಯಧಿಕ ವಾರ್ಷಿಕ ಸಂಖ್ಯೆ ಇದಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿ ತಿಳಿಸಿದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಕನಿಷ್ಠ ಹತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಹತ್ತಾರು ಹಲ್ಲೆಗಳನ್ನೂ ವರದಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತ್ರಸ್ತರನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುತಿನ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಗಳನ್ನೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ ವರದಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ.

►ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಪ್ರಕರಣಗಳೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣವಲ್ಲ

ಐಪಿಟಿ ವರದಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೆಂದರೆ, ಅದು ದಾಖಲಿಸಿರುವ ಘಟನೆಗಳು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಹಿಂಸಾಚಾರಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲ.

ಸುದ್ದಿ ವರದಿಗಳು ಮತ್ತು ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿರುವ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಕನಿಷ್ಠ ದಾಖಲಾದ ಪ್ರಕರಣಗಳಾಗಿದ್ದು, ನೈಜ ಘಟನೆಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇದೇ ವೇಳೆ, ವರದಿಯು ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ. ವರದಿಯಾಗುವ ಘಟನೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ, ಮಾಹಿತಿ ಲಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶೀಲನೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.

ಆದರೂ, ಪೊಲೀಸ್ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಗಳು, ಕಸ್ಟಡಿ ಸಾವುಗಳು, ಗುಂಪು ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುತಿನ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಲ್ಲೆಗಳ ಕುರಿತು ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿರುವ ವಿವರಗಳು ಗಂಭೀರ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿವೆ.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಎಷ್ಟೇ ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧದ ಆರೋಪವಿದ್ದರೂ, ಆತನನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಚಲಾಯಿಸಬೇಕು. ಅಪರಾಧದ ಆರೋಪವೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ವರದಿ ಎತ್ತಿರುವ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇವಲ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಲ್ಲ. ಆ ಸಾವುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ, ಎಷ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಂತ್ರಸ್ತ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ನ್ಯಾಯ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವಾಗ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಪೊಲೀಸ್ ಕಸ್ಟಡಿ ಸಾವಿನವರೆಗೆ ಹಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು — ಭಾಗ 2: ಪೊಲೀಸ್ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ಗಳು, ಕಸ್ಟಡಿ ಸಾವುಗಳು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ಪ್ರಶ್ನೆ)